Evenementenlijst Sint Antoniusparochie

aug 2018

datum/tijd evenement

dinsdag - 21 aug

Hele dag Feestdag van de H. Pius X, paus

Pius X (gedoopt Giuseppe Melchiore Sarto), Rome, Italië; paus; † 1914.

Afbeelding van Pius X
Litho met illustratie van de Italiaanse paus Pius X.

http://neon.pictura-hosting.nl/sfa/sfa_mrx_bld/thumbs/500x500/upload/upload_1150/SFA004003615.jpg

Feest 21 augustus

Hij werd op 2 juni 1835 geboren in een eenvoudig gezin in het Italiaanse plaatsje Riese bij Castelfranco Veneto in het bisdom Treviso; indertijd maakte dat nog deel uit van Oostenrijk-Hongarije. Zijn ouders waren zo arm dat de kleine Giuseppe elke dag de 4 kilometer lange weg naar school op blote voeten aflegde om zijn dure leren schoenen te sparen. Hij wilde priester worden en kwam aanvankelijk op het kleinseminarie van Treviso terecht. Het grootseminarie volgde hij te Padua, van waaruit hij de pastoor van het plaatsje Tombolo assisteerde. Deze had een hoge dunk van zijn stagiaire.

Zijn wijding volgde in 1867, waarna hij werd benoemd tot parochiepriester in Salzano. Paus Leo XIII († 1903) wijdde hem in 1884 tot bisschop van Mantua en in 1893 volgde zijn benoeming tot kardinaal en patriarch van Venetië.
Na de dood van paus Leo werd hij op het conclaaf van 4 augustus 1903 tot zijn eigen verrassing tot paus gekozen. De gedoodverfde kandidaat, Leo’s secretaris, kardinaal Mariano Rampolla del Tindarona, werd geweerd door een veto van Oostenrijk.
Giuseppe koos als pausennaam Pius X. Een van de eerste besluiten die hij nam, was het uitvaardigen van een verbod op welke staatsinmenging dan ook bij een pauskeuze.
Als paus zette hij de sobere en eenvoudige levenswijze voort de hij tot dan toe ook als kind, seminarist, priester en kerkvorst had gepraktiseerd. Zijn wapenspreuk luidde: ‘Alle dingen in Christus herstellen’.

Hij is de paus die de dagelijkse communie bevorderde, waarbij hij verwees naar de bede uit het Onze Vader: ‘Geef ons heden ons dagelijks brood’. Ook vervroegde hij de leeftijd van de Eerste Communie tot zeven jaar. Daarnaast legde hij sterk de nadruk op het leren van de Catechismus (beknopte geloofsleer) door kinderen, juist als ze nog klein waren, want dan waren ze nog het meest ontvankelijk, en ze zouden met deze kennis een schat voor het leven bezitten. Daarnaast voerde hij een aantal hervormingen door in de liturgie.

Tot zijn verdere verdiensten behoren nog de hervorming van de Romeinse Curie, het kerkelijke ambtenarenapparaat, en de grondlegging van het kerkelijk wetboek, de ‘Codex Iuris Canonici’. Vanaf 1909 deed hij een- of tweemaal per maand een soort staatsblad van het Vaticaan verschijnen, de ‘Acta Apostolicae Sedis’, waarin alle officiële teksten van de Apostolische stoel worden gepubliceerd.
Hij keerde zich fel tegen liberale, niet-orthodoxe uitingen en vormen van de katholieke leer en veroordeelde in 1907 het opkomend Modernisme.
Als reactie daarop was hij een krachtig voorstander van het Integralisme.
Tegen het einde van zijn leven was hij ernstig verzwakt. Hij leed aan longontsteking. Geschokt door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, bezweek hij aan zijn ziekte te Rome op 20 augustus 1914.

Verering & Cultuur

Hij werd begraven in de Sint-Pieter te Rome. Zijn opvolger was Benedictus XV († 1922).
Het was paus Pius XII († 1958), die hem in 1951 zalig en in 1954 heilig verklaarde.
Omdat zijn sterfdag samenviel met de feestdag van Sint Bernardus van Clairvaux, werd zijn feest een dag naar achteren geschoven.
Zijn geboorteplaats in het bisdom Treviso heet nu Riese Pio X.
Hij is patroon van esperantisten en van pauselijke werken van de Heilige Kindsheid.
Hij wordt afgebeeld in witte paustoga (geen tiara); met een kruis op de borst.


dinsdag - 21 aug

Sneek 08:45 Eucharistieviering

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek


woensdag - 22 aug

Hele dag Feestdag Maria Koningin van de Hemel

MARIA Koningin van de hemel; ca 480

Afbeelding Maria Koningin van de Hemel
< 1800. Schilderij door Bernardo Rodriguez. Ecuador, Quito, San-Franciscoklooster.

http://www.heiligen.net/afb/08/22/08-22-0048-maria_1.jpg

Feest 22 augustus.

Zoals Jezus na aankomst bij God bekleed werd met koninklijke waardigheid, zo werd ook Maria bij haar aankomst in de hemel door de Vader en de Zoon in de Heilige Geest tot koningin gekroond.
Hoewel er in de bijbel zelf niets staat over Maria als koningin van de hemel, wordt daarover al sinds de middeleeuwen gezongen en gebeden in kerkelijke hymnen en litanieën, zowel in de oosterse als in de westerse kerk. Bekend is de Latijnse hymne ‘Salve Regina’ (= ‘gegroet koningin’). De Litanie van Maria kent de aanroeping: “Koningin van de hemel, bid voor ons.” Het vormt het vijfde geheim van de zogeheten Vijf Glorievolle Geheimen die bij de rozenkrans overwogen kunnen worden (zie MARIA-Rozenkrans: 1571; feest 7 oktober).

Ook in de kerkelijke kunst is dit gegeven vaak afgebeeld. Denk bv. aan het 12e eeuwse mozaïeken in de apsis van de Santa Maria in Trastevere of van de Santa Maria Maggiore, beide te Rome. Of aan de gebeeldhouwde Mariaportalen van de Franse kathedralen; vaak wordt de top ervan gevormd door een tafereel van Maria’s kroning: zo bv. in Reims of Senlis. Prachtig is de wandschildering van Fra Angelico in het San-Marcoklooster te Florence. Of we denken aan plafondschilderingen in Zuid-Duitse, Zwitserse en Oostenrijkse barokkerken.

In 1870 kregen de Spaanstalige bisdommen over de hele wereld toestemming om dit feest te vieren op 31 mei, ter afsluiting van de aan Maria toegewijde meimaand. Eind 1954, het eeuwfeest van de afkondiging van het dogma van Maria’s Onbevlekte Ontvangenis, breidde paus Pius XII († 1958) het feest uit tot over heel de kerk. Sinds de liturgieherziening van het Tweede Vaticaans Concilie(1969) staat het feest op 22 augustus, de octaafdag van 15 augustus, waarop de kerk vanouds viert dat Maria met lichaam en ziel in de hemel is opgenomen. Zo komt de samenhang tussen beide feesten beter tot zijn recht.



woensdag - 22 aug

Sneek 09:15 Eucharistieviering

Bonifatiushuis, kapel, Sneek


donderdag - 23 aug

Hele dag Feestdag H. Rosa van Lima

Rosa (ook Rosita; gedoopt Isabella de Flores y Olivia) van Lima (ook a Sancta Maria) op.ter., Perú; mystica; † 1617.

Afbeelding van Rosa van Lima
Rosa van Lima in gebed. 19e eeuw, glasschilderkunst.
Frankrijkl, Bretagne, Dol-de-Bretagne, Cathédrale St-Samson.

http://www.heiligen.net/afb/08/23/08-23-1617-rosa_5.jpg

Feest 23 augustus.

Zij werd op 20 april 1568 als Isabella de Flores y Olivia in de Peruaanse hoofdstad Lima geboren. Op vijfjarige leeftijd zou zij al de geloften van kuisheid hebben afgelegd. Als jonge vrouw van twintig trad zij toe tot de Derde Orde van Sint Dominicus; bij die gelegenheid nam zij de naam Rosa aan.

Als tertiaris leidde Rosa haar godgewijde leven gewoon thuis in een tuinhuisje. Daar leefde zij een leven van boete en versterving, armoede en gebed. Zo liet zij zich vrijelijk steken en bijten door allerhande insecten; immers ook dat zijn schepselen Gods, zo redeneerde zij. Daarnaast leed zij aan allerhande pijnen en kwalen; zij droeg ze op ter intentie van de uitboeting van de zonden in de hele wereld. Behalve dat hielp ze ook behoeftigen en Indianen. Op haar 31e stierf zij.

Verering & Cultuur

Haar relieken bevinden zich in de dominicanenkerk van Lima.

In 1671 werd zij heilig verklaard. Daarmee was ze de eerste heilige van Amerikaanse bodem. Zij draagt als bijnaam ‘de Bloem van Lima’.
Zij is beschermheilige van Zuid-Amerika, West-Indië, de Filippijnen, Perú Lima en de haven van Lima, Callao; sinds 1668 ook van Sittard.
Bovendien is ze patrones van bloemisten, rozenkwekers en tuinlieden en wordt ze aangeroepen tegen besmettelijke ziekten, haarroos (vanwege haar naam) en bij familieruzies.
Tot aan 1978 hield men in het Vlaamse plaatsje Opoeteren in het tweede weekend van augustus de traditionele St-Rosakermis; sindsdien omgedoopt tot bosbessenkermis.
In de kunst wordt zij afgebeeld als dominicanes, vaak met een doornenkroon, omdat ze in haar lijden op Christus lijkt; soms met rozen, verwijzing naar haar naam, naar haar liefde en lijden.
Ook komt men beeltenissen tegen, waar zij het Jezuskind of een kruisbeeld draagt.



donderdag - 23 aug

Sneek 08:45 Eucharistieviering

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek


donderdag - 23 aug

Sneek 15:00 Eucharistieviering

Frittemahof, woonzorgcentrum, Sneek

Voorganger: pastoor P. van der Weide



vrijdag - 24 aug

Hele dag Feestdag H. Bartolomeus, apostel en martelaar

Bartolomeus (ook Nathanaël) Apostel & Martelaar (ook van Albanopolis), Albanopolis, Armenië; † 1e eeuw (71 na Chr.?).

Afbeelding Bartolomeus
> 1700 (?). Houtsculptuur.
Zou omwille van Jezus levend zijn gevild. Vaak afgebeeld met mes of afgestroopte huid.

http://www.heiligen.net/afb/08/24/08-24-0071-bartolomeus_5.jpg

Feest 24 augustus

Geschiedenis

Bartolomeus behoorde tot de twaalf leerlingen die Jezus zelf als zijn meest intieme vriendenkring had uitgekozen (Mattheus 10,03; Markus 03,18; Lukas 06,14). Men neemt aan dat hij dezelfde is als de trouwe Joodse wetgeleerde Nathanaël, aan wie Filippus kwam berichten:

“Wij hebben Hem gevonden van wie Mozes in de Wet geschreven heeft en de profeten: Jezus, de zoon van Jozef, uit Nazaret.”
Zijn antwoord was:
“Kan er uit Nazaret iets goeds komen?”
Filippus reageerde slechts met:
“Kom dan kijken.”
Toen Jezus hem op zich af zag komen, zei Hij:
“Kijk, een ware Israëliet in wie geen bedrog is.”
Nathanaël reageerde verrast:
“Hoe kent u mij?”
Waarop Jezus zei:
“Eer Filippus u riep, zag Ik u onder de vijgenboom.”
[Johannes 01,46-49].

Voor het overige komt zijn naam in het Nieuwe Testament niet meer voor. We weten dus in het geheel niet wat voor persoon hij was.

Volgens de legende zou hij na Jezus’ heengaan naar het oosten zijn getrokken en het evangelie hebben gepreekt in Frygië, India, Mesopotamië en/of Perzië. Ook op dit punt geven de verhalen geen duidelijkheid; daarvoor lopen ze te ver uiteen. Hij zou omwille van Jezus’ evangelie levend zijn gevild en uiteindelijk onthoofd.

Verering & Cultuur

Onder de talloze vroegchristelijke geschriften is er ook een zogeheten ‘Evangelie van Bartolomeus’; het stamt uit de vierde eeuw. De onbekende schrijver bediende zich dus van de naam van de beroemde apostel om meer gezag aan zijn geschrift te verlenen. In die tijd een gebruikelijke methode.

Aanvankelijk bevonden Bartolomeus’ relieken zich te Nephergerd (Mijafarkin); rond 507 gingen ze naar Daras in Mesopotamië. Circa 580 werd zijn gebeente overgebracht naar het eiland Lipari, in 838 naar Benevento en in 983 uiteindelijk naar de St-Bartolomeuskerk in Rome. In 1515 werden ook relieken van hem overgebracht van St-Martens-Lierde naar Geraardsbergen in Vlaanderen. Vandaar dat tot op de dag van vandaag in Geraardsbergen op de zondag in het octaaf van 24 augustus een processie van ‘Plaisance en Cavalcade’ wordt gehouden ter herinnering aan de overbrenging van zijn relieken.

In de kunst wordt hij meestal afgebeeld op blote voeten (duidt op het volgen van Jezus als apostel), met een boek of een rol (verwijzing naar het evangelie); verder met een mes en/of een afgestroopte huid (verwijzingen naar zijn marteldood); soms met kruis vanwege zijn kruisiging.

Hij geldt als patroon van Frankfurt am Main, Maastricht en de Tsjechische stad Plzen. Daarnaast is hij patroon van de zondaars (op grond van zijn legende, waarin zondaars op spectaculaire wijze tot bekering worden gebracht) en van allerlei beroepen, waarbij met huiden of leer wordt gewerkt of waarbij een mes wordt gebruikt, zoals slagers en huidhandelaren, leerlooiers, leerbewerkers, schoen- en handschoenmakers, kleermakers, snijders, boekbinders, stukadoors en wijnbouwers; bovendien is hij patroon van herders en landbouwers, van mijnwerkers en zoutdragers, en in Florence van de zout- en kaashandelaren. Hij wordt aangeroepen door vrouwen in barensnood, alsmede tegen zenuwziekten en stuipen. Hij wordt ook vereerd als patroon van braambessen, koolplanten en van moestuinen (alweer vanwege zijn mes!).

Bartolomeusnacht

Berucht is nog de zogeheten Bartolomeusnacht: in het jaar 1572 werden te Parijs in de nacht van 23 op 24 augustus enige duizenden Hugenoten afgeslacht op last van koningin-moeder Catharina de Medicis. Zij waren op dat moment in Parijs bijeen om de bruiloft te vieren van hun leider koning Hendrik van Navarra met de zuster van de koning: Margaretha. Vandaar dat die nacht ook wel ‘Parijse bloedbruiloft’ wordt genoemd.

Delft

Ook in de geschiedenis van Delft speelt Bartolomeus’ dag een belangrijke rol. Op 24 augustus 1566 breekt in de Delftse Oude of Hippolytus-Kerk de beeldenstorm los. Er is geen houden aan. Een groot deel van het kostbare kerkinterieur gaat hierbij verloren. Beroemde kunstwerken, zoals het altaar van de kunstenaar Tetterode en het miraculeuze beeld van Maria van Jesse, gaan verloren. Het was precies op de feestdag van de heilige Bartholomeüs, nota bene de oorspronkelijke patroonheilige van de kerk. Sommige gelovigen wisten te vertellen, dat dit de straf was van de apostel voor het feit, dat hij zijn patronaat in 1396 was kwijtgeraakt aan Hippoliet!



vrijdag - 24 aug

Sneek 19:00 Eucharistieviering

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek


zaterdag - 25 aug

Hele dag Feestdag Lodewijk IX de Heilige, koning Frankrijk

Lodewijk (ook Cultalé, Loïs of Louis) IX de Heilige (ook de France, van Frankrijk of de Negende) ofm.ter., koning van Frankrijk, Carthago, Afrika & Parijs, Frankrijk; † 1270.

Afbeelding Lodewijk de Heilige
‘’s Zaterdags dineerden armen aan tafel met koning Lodewijk’
1539, glasschilderkunst. Frankrijk, Saint-Sanës, St-Saën.

http://www.heiligen.net/afb/08/25/08-25-1270-lodewijk_10.jpg

Feest 25 augustus.

Hij werd op 25 april 1214 te Poissy geboren als zoon van Lodewijk VIII en de heilige Blanca van Castilië († 1252; feest 2 december). Op elfjarige leeftijd werd hij koning van Frankrijk. Zijn moeder fungeerde als regentes. Toen hij twintig was, huwde hij met de 14-jarige Margaretha van Provence. Ze kregen elf kinderen. Het was een goed huwelijk, al maakt de heilige Franciscus van Sales melding van onderlinge meningsverschillen, bijvoorbeeld, omdat Lodewijk weigerde rijke kleren te dragen. Ook zorgde de bemoeizucht van zijn jaloerse moeder herhaaldelijk voor spanning.

Lodewijk regeerde met wijsheid en rechtvaardigheid. Hij bestreed allerlei maatschappelijke en kerkelijke mistoestanden en bevorderde de wetenschap. Hij stichtte de Sorbonne, de universiteit van Parijs. Hij was een van de eersten die toetrad tot de Derde Orde van Sint-Franciscus. Dat hield in dat hij zich in zijn privé-leven hield aan de leefregel van de franciscanen. Hij stichtte veel hospitalen en ziekenhuizen, waar hij soms in eigen persoon bij de verpleging kwam helpen.

In 1248 vertrok hij vanuit Aigues-Mortes met de zesde kruistocht (1248-1250) naar Jeruzalem om het Heilige Land te veroveren. Hier werd hij gevangengenomen en pas vrijgelaten na betaling van een gigantisch losgeld. Bij die gelegenheid maakten de bemiddelingspogingen van de heilige Ivo van Nazareth († ca 1260; feest 31 januari) grote indruk op hem; een bretonner die er op dat moment provinciaal van de dominicanen was. Na terugkeer raakte hij er niet over uitgesproken. Op de terugtocht nam hij een kostbare relikwie mee, die hij uit handen van koning Boudewijn van Constantinopel had mogen ontvangen: de doornenkroon van Christus. Om deze een waardige verering te kunnen geven liet hij bij wijze van reliekschrijn in Parijs de Sainte Chapelle bouwen, nog steeds beroemd vanwege haar 13e-eeuwse gebrandschilderde glasvensters.

Rond 1270 ondernam hij nog een tweede kruistocht. Deze had niet de bedoeling het Heilig Land te veroveren, maar richtte zich op de islamitische landen in Noord-Afrika. Tijdens deze onderneming stierf hij aan de pest, ergens in de omgeving van Tunis.

Verering & Cultuur

Zijn relieken bevinden zich in Parijs op zijn hart na; dat wordt bewaard in de beroemde kerk van Monreale op Sicilië.

Hij werd in 1297 heilig verklaard.

Hij is patroon van de bakkers, bouwlieden, blinden, boekbinders en -drukkers, borstelbinders, vissers, kappers, hoefsmeden, kooplieden, pelgrims en tapijtwevers.

Hij is patroon van het Franse koningshuis; van Berlijn, München, Parijs, Saarbrücken, São Luís (Brazilië) en alle naar hem genoemde steden in Frankrijk; van de leden van de Derde Orde van Franciscus en van pelgrims en soldaten (vanwege zijn kruistochten); van rechtsdienaren (vanwege zijn rechtvaardig beleid) en van wetenschap (vanwege de stichting der Sorbonne); van bouwvakkers, metselaars, timmerlieden, steenhouwers, beeldhouwers, stukadoors, wevers en behangers (vanwege de bouw van de Sainte-Chapelle, waarbij de ramen resp. met wandtapijten en met behang worden vergeleken!); van juweliers (nog altijd vanwege de kostbare versieringen die hij aanbracht); van kooplieden en knopenmakers; van boekbinders en boekdrukkers; van borstelbinders en hoefsmeden en kappers; van bakkers en vissers; en van blinden. Hij wordt aangeroepen tegen blindheid, oorziekten en de pest.

Hij wordt afgebeeld met wapenschild en kroon (koning); zijn blauwe koningsmantel is versierd met Franse lelies. Soms met een eik, waaronder hij rechtsprak; met doornenkroon en spijkers; met de Sainte-Chapelle.



zaterdag - 25 aug

Sneek 19:00 Woord- en Communieviering

Bonifatiushuis, kapel, Sneek


zaterdag - 25 aug

Heeg 19:30 - 20:30 Eucharistieviering, Pastoor P.v.d. Weide

Sint Josephkerk, Heeg

voor André Huitema en familie Rein Portiek;
voor Gerrit en Berber Andringa – De Vries;
voor Rein, Sophia en Geesje Hettinga.

deurcollecte: MIVA vraagt op 25 en 26 augustus uw aandacht voor de meest kwetsbaren van Zimbabwe.

De juiste zorg

In de armste regio van Zimbabwe is medische zorg moeilijk bereikbaar.

Tawanda (37) werkt voor het afgelegen Silobela ziekenhuis diep in het binnenland van Zimbabwe. Zijn team spoort kinderen en jongeren met een beperking op en geeft ze de juiste zorg.

De bestemming van Tawanda

Tawanda: “De bevolking heeft hier geen geld om de busrit naar het ziekenhuis te betalen. Uren lopen als je ziek bent of een beperking hebt is onmogelijk.” Daarom trekt Tawanda de meest afgelegen dorpen in. “Hoe moeilijk de omstandigheden ook zijn, hoe afgelegen iemand ook woont: iedereen heeft recht op de juiste zorg. Vervoer is echt ons grootste probleem” vertelt Tawanda.

“Luiers, krukken of een rolstoel krijgen we zonder vervoer niet op de juiste bestemming. We lopen soms vijf uur om zorg te verlenen. Met een auto kan ik 5 a 10 bezoeken per dag afleggen. Zonder auto 1 of 2. Een auto is noodzakelijk om dit werk te doen.”

Twee auto’s nodig

Gelukkig heeft MIVA Tawanda al kunnen ondersteunen met een auto. Op dit  moment zijn er nog twee auto’s nodig. MIVA hoopt met de bijdrage van de collecte het team van Tawanda van twee extra auto’s te voorzien. En daarmee de bevolking in de andere twee districten de zorg te geven die zo hard nodig is.

MIVA

In veel landen zijn basisvoorzieningen als gezondheidszorg en onderwijs onbereikbaar voor de meest kwetsbaren. Gelukkig zijn er lokale mensen die zich inzetten om anderen te helpen. MIVA ondersteunt deze mensen met onmisbare vervoer- en communicatiemiddelen.

Voor meer informatie kunt u terecht op www.miva.nl/collecte

 

Werkgroep MOV 



zondag - 26 aug

Hele dag Feest H. Elisabeth Bichier des Ages, stichteres

Elisabeth (ook Jeanne-Elisabeth) Bichier des Ages, La Puye bij Poitiers, Frankrijk; stichteres; † 1832.

Afbeelding Elisabeth Bichier des Ages

http://www.heiligen.net/afb/08/26/08-26-1838-elisabeth_1.jpg

Feest 26 augustus.

Zij werd in 1773 uit adellijke ouders geboren op kasteel Ages in de buurt van de Franse stad Bourges. Ze was zestien, toen de Franse Revolutie uitbrak en negentien toen haar vader stierf. Omdat haar moeder ziekelijk was, zag zij zich genoodzaakt op eigen houtje te vechten voor het behoud van het familiegoed tegen de krachten van de Revolutie.

Misschien juist omdat de Revolutie zich uitdrukkelijk keerde tegen de kerk, voelde zij zich geroepen om ook daar pal te staan voor de geloofsschat die aan de Kerk was toevertrouwd. Zijzelf voelde zich aangetrokken tot een kloosterleven bij de trappistinnen. Maar een ontmoeting met pater André Fournet († 1834; feest 13 mei) gaf een beslissende wending aan haar leven. Hij liet haar zien, dat mensen zoals zij nu het hardste nodig waren op het platteland. De Revolutie had immers ontzettend huisgehouden: ontelbare geestelijken, religieuzen en leken-gelovigen waren verbannen, gevlucht, gedood of ontrouw geworden aan hun roeping. Er moest aan wederopbouw gedaan worden; onderwijs, ziekenverpleging en armenzorg waren bitter hard nodig.

Met behulp van Pater André stichtte zij de Congregatie van het Heilig Kruis; het moederhuis was het familiedomein. In 1820 zag zij zich genoodzaakt te verhuizen naar La Puye ten oosten van Poitiers, omdat zich intussen meer dan zestig mede-zusters rond haar hadden verzameld. En dat, terwijl zij een uiterst strenge selectie toepaste. Zij weigerde alle vrouwen, bij wie het volgens haar ontbrak aan energie of bij wie toewijding alleen maar betekende toewijding aan zichzelf. Haar congregatie verspreidde zich over heel Frankrijk tot in Baskenland toe, waar zij hulp kreeg van Pater Michel Garicoïts († 1863; feest 14 mei). Later zouden haar zusters bekend worden onder de naam ‘Dochters van Sint Andreas’, een eerbeton aan Pater André Fournet. Ze stierf na een jaar van ernstige ziekte.

In 1947 werd ze door paus Pius XII heilig verklaard.



zondag - 26 aug

Roodhuis 09:30 Eucharistieviering

Sint Martinuskerk – Roodhuis, Roodhuis

voorganger pastoor van der Weide



zondag - 26 aug

Blauwhuis 09:30 - 10:30 Woord- en Communieviering

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Met Jan Mulder en het Ceacilliakoor.



zondag - 26 aug

Sneek 09:45 PKN Viering

Wumkeshûs, Dr. – woonzorgcentrum, Sneek

Voorganger: dhr. J. Brandsma, Sneek



zondag - 26 aug

Sneek 10:00 PKN Viering

Antonius Ziekenhuis, kerkzaal, Sneek

Voorganger: pastor H. Bücking



zondag - 26 aug

Sneek 10:45 PKN Viering

Loodsboot Sneek, Sneek

Voorganger: dhr. G. Piersma



zondag - 26 aug

Sneek 11:00 Eucharistieviering

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek

m.m.v. het Caeciliakoor o.l.v. F. Haaze

Onder voorbehoud zal worden gezongen:

  • Paus Joannesmis van Jan Vermulst
  • Groot was mijn vreugde (Psalm 122) van R. Woodward


zondag - 26 aug

Sneek 11:00 PKN Viering

Wumkeshûs, Dr. – woonzorgcentrum, Sneek

Voorganger: mw. B. Posthumus



maandag - 27 aug

Hele dag Feest H. Monica van Thagaste, moeder Augustinus

Monica van Thagaste, Ostia, Italië; moeder Augustinus & weduwe; † 387.

Afbeelding Monica van Thagaste
1849. Schilderij door Ary Scheffer
Nederland, Dordrecht, Dordrechts museum
Augustinus en Monica.
http://www.heiligen.net/afb/08/27/08-27-0387-monica_1.jpg

Feest 27 augustus (vooravond Augustinus).

Geschiedenis
Monica werd in 332 geboren in de Numidische plaats Thagaste, gelegen in het huidige Algerije. Zij was een dochter van christelijk ouders. Op 18-jarige leeftijd werd zij – zoals toen de gewoonte was – uitgehuwelijkt aan Patricius. Hij hield het bij de traditionele Romeinse goden. Van karakter was hij driftig en eigenzinnig. Pas vlak voor zijn dood in 371 zou hij zich tot het christendom bekeren, ongetwijfeld door Monica’s onophoudelijk gebed. Monica schonk hem drie kinderen onder wie Augustinus, de latere heilige en kerkvader.

Zij probeerde haar kinderen vertrouwd te maken met de christelijke levensopvatting en de daarbij behorende deugden. Maar juist bij Augustinus, haar meeste getalenteerde kind, moet ze constateren dat hij het karakter van zijn vader had geërfd. Later zal Augustinus in zijn boek ‘Confessiones’ (= Belijdensissen) zelf over zijn jongelingsjaren vertellen. Tijdens zijn studies tot redenaar (destijds de baan om hogerop te komen in de maatschappij) deed hij alles wat christenen niet zouden moeten doen; hij ging om met slechte vrienden en zocht zijn levensgeluk bij filosofieën die veel spectaculairder waren dan die van zijn moeder. Vooral de boerse en rauwe verhalen uit het Oude Testament konden volgens hem nog niet in de schaduw staan van de fijnbesnaarde gedachten van de Griekse en Romeinse filosofen.

Monica leed daar onder. Eens kwam er een christelijke bisschop op doorreis door het woonplaats. Zij stortte haar hart bij hem uit en bezwoer hem dat hij eens met haar zoon moest praten: hij zou de goede antwoorden op de scherpzinnige redeneringen van haar zoon wel weten. Maar die bisschop had allang begrepen dat Augustinus op dat moment juist genoot van zijn levensopvatting: daar zou zelfs een vreemde bisschop niets aan kunnen veranderen. Vermoeid door haar drammerige aanhouden zei hij tenslotte: “Een kind van zoveel tranen kan niet verloren gaan.”
Augustinus ontvluchtte zijn moeder, zijn woonplaats en zijn wereld en stak over naar Italië om daar carrière te maken aan het keizerlijk hof als redenaar. Maar zijn moeder kwam achter hem aan, eerst naar Rome en vervolgens naar Milaan, waar het hof van de keizer op dat moment gevestigd was en waar haar zoon intussen leraar was geworden.

Intussen hadden al de filosofieën waarbij Augustinus zijn levensgeluk had gezocht, hem niets opgeleverd. Op zijn zoektocht naar een houvast in het leven ging hij regelmatig in de christelijke kerk naar de preken luisteren van de heilige († 397; feest 4 april) bisschop Ambrosius. Daar hoorde hij hoe Ambrosius juist schatten van filosofie en levensinzicht tevoorschijn wist te halen uit uit de door hem zo verachte verhalen van het Oude Testament. Uiteindelijk zal hij zich na een lang en heftig innerlijk verzet laten dopen. Dit alles natuurlijk tot grote vreugde van zijn moeder met wie hij zich verzoende. Nu haar hartenwens was vervuld, besloot zij naar huis in Afrika terug te gaan. Augustinus reisde met haar mee. In Rome’s havenstad Ostia overleed zij. Hierover vertelt Augustinus uitvoerig:

‘Toen nu de dag ophanden was dat zij heen zou gaan uit dit leven – een dag die U bekend was, maar waar wij nog niet van wisten – waren de dingen zo gelopen – door U, naar ik geloof, op uw verborgen wijze aldus geregeld – dat zij en ik, alleen, aan een venster geleund stonden, vanwaar men uitzag over de binnentuin van het huis dat ons herbergde, daar in Ostia aan de Tiber, waar wij, ver van alle drukte na de spanning van een lange reis, krachten verzamelden voor de tocht over zee. Wij stonden daar dus met ons beiden alleen te praten, een heerlijk gesprek: wij vergaten wat voorbij was en reikten naar wat voor ons lag, en samen vroegen wij ons af bij de aanwezige waarheid, die Gij zijt, hoe het zou zijn: het eeuwig leven van de heiligen, dat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord, en dat in het hart van de mens niet is opgekomen [-].
Met zijn oudere broer Navigius is Augustinus aanwezig bij het stervensproces van hun moeder Monica:  ‘Terwijl ze ziek lag, verloor ze op een dag het bewustzijn en lag gedurende korte tijd buiten kennis. Wij snelden toe, maar zij kwam spoedig weer bij, en toen ze mij en mijn broer aan haar bed zag staan, zei ze tegen ons op de toon van iemand die een vraag stelt: ‘Waar was ik?’ Vervolgens keek ze ons aan, die verbijsterd stonden van droefheid, en ze zei: “Jullie moeten je moeder hier begraven.” Ik bleef zwijgen en trachtte mijn tranen te weerhouden. Mijn broer daarentegen zei iets, waardoor hij de wens uitsprak dat ze niet in den vreemde, maar in haar vaderland zou sterven, alsof dat gelukkiger zou zijn. Toen zij dat hoorde, kreeg haar gezicht een verontruste uitdrukking en keek zij hem afkeurend aan, omdat hij zoiets dacht. Vervolgens wendde ze haar blik naar mij en zei: “Hoor eens wat hij zegt.” En kort daarna zei ze tot ons beiden: “Begraven jullie dit lichaam maar waar het uitkomt; laat de zorg daarover jullie niet hinderen; één ding vraag ik jullie slechts: dat jullie bij het altaar van de Heer mij gedachtig zijn, waar jullie ook zullen zijn.” En nadat ze deze gedachte met de woorden die ze ter beschikking had tot uiting had gebracht, zweeg ze en onderging de kwelling van haar verergerde ziekte.’
Vervolgens verbaast Augustinus zich erover dat zij zo van gevoelen veranderd was. Vroeger was zij vooral bezorgd geweest dat zij naast haar man Patricius begraven zou worden. Zij hadden het samen goed gehad; dat moest door een gemeenschappelijk graf bevestigd worden. Ze had naast haar man een plek laten reserveren. Nu haar dood naderde, was dat opeens niet belangrijk meer.

Naderhand hoorde ik ook dat zij tijdens ons verblijf in Ostia op een dag al met enkelen van mijn vrienden, waar ikzelf niet bij was, in moederlijke vertrouwelijkheid had zitten praten over de geringschatting voor dit leven en de weldaad van de dood; die vrienden, verbaasd over zoveel mannelijke kracht in een vrouw – een kracht die haar door U gegeven was – hadden haar toen gevraagd of zij er niet tegen opzag haar lichaam op een plaats achter te laten die zo ver van haar eigen stad verwijderd was. ‘Voor God’, antwoordde zij hun, ‘is niets ver weg, en ik hoef niet bang te zijn dat Hij op het eind van de wereld de plek niet vindt waar Hij mij ten leven moet wekken!’

Zo is dan op de negende dag van haar ziekte, in het zesenvijftigste jaar van haar leven en in het drieëndertigste jaar van het mijne, die godvruchtige en vrome ziel van haar lichaam gescheiden.’

Verering & Cultuur
In 1162 werden haar relieken overgebracht naar het augustinessenklooster van Arrouaise bij Arras. Op 9 april 1430 werd haar stoffelijk overschot plechtig overgebracht naar Rome; daar werd zij tot de eer der altaren verheven en naast haar zoon bijgezet in de kerk van San Agostino, gelegen bij de Piazza Navona. Dat gaf een nieuwe opleving aan haar verering.

Het concilie van Trente (1570) bepaalde haar feestdag op 4 mei, de dag voordat Augustinus’ bekering werd gevierd: die stond op 5 mei; sinds het Tweede Vaticaans Concilie (1970) staat het op de vooravond van Augustinus: 27 augustus.

Zij is patrones van Santa Monica (Californië); van moeders en moederbonden, christenvrouwen en christelijke echtgenotes; van de Keulse ‘gordelbroederschappen’ (= religieuze gemeenschappen die een gordel dragen); ook wordt haar voorspraak ingeroepen voor het zielenheil van kinderen die verkeerde wegen gaan.

Nederland
In de stad Utrecht werd in de vorige eeuw een kerk gebouwd ter ere van Monica (thans deelt zij de parochie met Nicolaas); daarnaast bestaat er ook nog een Monica-kapel. De stad Delft heeft een bejaardenhuis dat aan Monica is toegewijd (heeft dat te maken met de aanwezigheid van augustinessen destijds?); ook Esch in Noord-Brabant heeft een bejaardenhuis Monica.

Ze wordt afgebeeld als matrone, het hoofd vaak bedekt met een (zwarte) sluier wat duidt op haar levensstaat als weduwe in gesprek met haar zoon; ook wel als augustines of met rozenkrans en (gebeden)boek: verwijzing naar haar niet aflatende gebed dat haar zoon het goede spoor vindt in zijn leven).



maandag - 27 aug

Sneek 09:15 Eucharistieviering

Bonifatiushuis, kapel, Sneek


dinsdag - 28 aug

Hele dag Feest H. Augustinus van Hippo, kerkleraar

Augustinus van Hippo, Afrika; bisschop & kerkvader; † 430.

Afbeelding Augustinus
ca 1935. Glasschilderkunst. België, Tamines, St-Martin.
Legende van Augustinus en het jongetje dat de zee in een kuiltje wilde scheppen.

http://www.heiligen.net/afb/08/28/08-28-0430-augustinus_3.jpg

Feest: 28 augustus.

Jonge jaren
Augustinus werd op 13 november 354 geboren in de Noord-Afrikaanse stad Thagaste (het huidige Souk-Ahras, Oost-Algerije) als zoon van een heidense vader, Patricius, en een christenmoeder, Monica. Hij had in ieder geval een oudere broer, Navigius. Er waren ook zussen van wie we zelfs de namen niet weten. Van der Meer noteert dat zijn oudere zus ‘een weduwe was die naast zijn deur leefde als overste van het grote vrouwenklooster van Hippo, waar ook nichten van hem woonden en oomzegsters (dochters van zijn broer Navigius?).’ Dit weten we niet van Augustinus zelf, maar uit zijn levensbeschrijving door zijn vriend en tijdgenoot  Possidius van Calama († 450; feest 16 mei).
Hij was een hoogbegaafde jongeman en na zijn studies was hij van 376 tot 383 docent retorica (= welsprekendheid) in Carthago. Destijds misschien wel het belangrijkste vak om verder te komen in de wereld: je moest het woord kunnen voeren. Hoewel hij van zijn moeder een christelijke opvoeding had genoten, zocht hij zijn geluk elders. Tot haar verdriet. Tien jaar lang heeft hij geworsteld met de grote vragen van het leven en gekeken wat daar door de verschillende filosofische en godsdienstige stromingen van zijn tijd over werd gezegd. Uiteindelijk bekeerde hij zich van harte tot het christendom. Het verslag van deze innerlijke zoektocht heeft hij vastgelegd in het indrukwekkende boek ‘Confessiones’ (= ‘Belijdenissen’).

Het Latijnse woord ‘confessio’ kan twee dingen betekenen, die beide uitdrukkelijk in de titel van Augustinus’ boek zijn bedoeld: 1. het belijden van eigen zonden; en 2. het belijden van Gods grootheid: lofprijzing.

Het is geschreven in de vorm van één lang gebed tot God en vormt een hoogtepunt uit de wereldliteratuur.

Zijn vaders dood
Over de dood van zijn vader spreekt hij slechts in het voorbijgaan:
‘Het boek Hortensius van Cicero bracht een ommekeer in mijn gevoelen teweeg; het richtte mijn gebeden op U, Heer, en deed mijn wensen en begeerten veranderen. Waardeloos werd mij eensklaps alle ijdele hoop en met een ongelofelijke hartengloed ging ik naar de onsterfelijkheid van de wijsheid verlangen.

En daarmee was ik begonnen op te staan om naar u terug te keren: niet immers om mijn tong te spitsen, niet om wat ik scheen te kopen met het door mijn moeder betaald lesgeld – ik was toen in mijn negentiende jaar en mijn vader was al twee jaar tevoren overleden – niet dus om mijn tong te spitsen benutte ik dat boek, en niet voor zijn stijl had het mij gewonnen, maar voor zijn inhoud.’

Een kind van die tranen…
‘Nog een tweede antwoord… aan zijn moeder Monica die aanhoudend bleef bidden voor Augustinus’ bekering van zijn dwaalwegen. Het eerste antwoord bestond in een droom waarin zij had gezien hoe een blije Augustinus zich weer bij haar voegde

…hebt Gij gegeven dat mij weer te binnen schiet. Want naast veel dingen die ik onvermeld laat in mijn haast om bij datgene te komen wat mij meer aandrijft om U belijdenis te doen, zijn er ook veel dingen die ik mij niet meer herinner. Dat tweede antwoord dan hebt Gij gegeven bij monde van uw priester, een bisschop die grondig in de kerk gevormd was en doorkneed was in uw boeken.. Toen zij hem verzocht zo vriendelijk te zijn om eens met mij te praten en mijn dwalingen te weerleggen en mij van het verkeerde pad af te brengen en het goede bij te brengen – zulke verzoeken deed ze wel eens als ze er geschikte mensen voor trof – was hij daar niet toe bereid. Dat was bepaald verstandig van hem, zoals ik later wel heb ingezien. Hij antwoordde namelijk dat ik nog niet voor lering toegankelijk was, omdat ik de opgeblazenheid nog had van een nieuweling in die sekte…

van de Manicheeërs.

…en door een aantal spitsvondige vragen reeds veel onervarenen in de war had gebracht, zoals zij hem zelf verteld had. ‘Neen’, zei hij ‘laat hem daar nog maar. Bid alleen maar de Heer voor hem. Hij zal door eigen studie wel achterhalen wat die dwaling is en hoeveel goddeloosheid erin steekt.’

Tevens vertelde hij dat hij ook zelf als kind door zijn moeder, die voor hun verleiding was bezweken, aan de manichaeërs was toevertrouwd; hij had niet alleen bijna al hun boeken gelezen, maar ze zelfs afgeschreven; en zonder dat iemand met hem in discussie ging en hem zijn ongelijk bewees, was het hem toch duidelijk geworden hoe verwerpelijk die sekte was, en hij had er zich ook van afgewend.

En toen hij dat gezegd had en zij er geen genoegen mee nam, met vragen en een vloed van tranen aan bleef dringen dat hij een ontmoeting en een discussie met mij zou hebben, zei hij, al lichtelijk geërgerd: ‘U moet mij nu met rust laten. Zo waar u leeft, het is uitgesloten dat de zoon van die tranen verloren gaat!’

In haar gesprekken met mij dacht mijn moeder er nog dikwijls aan terug dat ze dit antwoord had opgenomen alsof het uit de hemel had geklonken.’

Augustinus’ Bekering, Milaan, Italië; 386. Feest 24 april & 5 mei

Augustinus’ bekering heeft waarschijnlijk begin augustus van het jaar 386 plaats gevonden te Milaan, toen hij daar een openbare functie aan het keizerlijk hof vervulde en intussen gepassioneerd op zoek was naar de waarheid in zijn leven. Hem boeiden de gesprekken met zijn vrienden en de preken van de plaatselijke bisschop Ambrosius († 397; feest 4 april). Hij doet er zelf verslag van in de ‘Confessiones’.

Als kind had hij van zijn moeder, de heilige Monica, een christelijke opvoeding gekregen. Maar zijn filosofische inslag enerzijds en zijn zucht naar genietingen anderzijds, dreven hem ertoe een ingewikkelde zoektocht te gaan. Op de lange duur vindt hij bij het christendom toch de meest samenhangende leer omtrent de grote geheimen van het leven.

Terugkijkend sympathiseerde hij van zijn 19de tot zijn 28ste met de bizarre sekte van het manicheïsme. Die leerden o.a. dat je beter geen kinderen kon krijgen. Een kind had immers een ziel, iets van God, in zich. Daarmee verlaagde je het goddelijke tot het mensenniveau. Toch leefde Augustinus samen met een vrouw; ze hadden een zoon. Hij geeft eerlijk toe dat hij niet buiten seks kon. Slaaf van zijn begeerte. Diep van binnen wist hij dat het niet goed zat, zich er los van moest maken. Het liefst had hij zich met een club vrienden teruggetrokken op een stil landgoed om er te filosoferen en over God te praten. Hij stond zijn eigen ideaal in de weg; kon niet buiten zijn vriendin. Toen zij zelf van hem wegging, nam hij meteen een andere.

Hij zocht het in de astrologie, horoscopen. Maar hij was er te intelligent voor. Anderen zeiden hem elke dag op goed geluk een bladzijde op te slaan van een spreukenboek, en dat te beschouwen als Gods woord voor jou. Onzin. Hij wist heel goed wat hij eigenlijk moest, maar wou er niet aan: “Ongelukkig is iedereen zolang hij gevangen zit in liefde voor dingen die niet van blijvende waarde zijn.” Dat voelde hij sterk, toen een goede vriend overleed. Op zijn sterfbed had die vriend zich laten dopen; knapte daarna weer op. Augustinus had die doop belachelijk gemaakt: “Wat heb je daar nou aan? Allemaal bijgeloof!” Zo hadden ze vroeger vaak gesmaald. Maar nu had die vriend hem bevreemd aangekeken, en was zonder iets te zeggen weggegaan. Kort daarna overleed hij alsnog. Het sneed Augustinus’ door de ziel.

Hij las alles wat los en vast zat, maar vond geen troost. Zocht het in de waardering van mensen, keek op tegen helden en idolen. Dat was het niet. Hij wist: ik moet kiezen voor een zuiver geloof. Maar dan moest hij niet langer doen waar hij gewoon zin in had. Hij voelde zich iemand die ’s morgens eigenlijk op moet staan, maar zich nog eens omdraait: “Straks.” Sjoemelde in zijn gebed: “Heer, laat mij de goede keuze maken, maar nu nog niet…”

Er is in feite nog één ding dat hem verhindert geheel en al voor het christendom te kiezen. Want als hij dat zou doen, zou hij zich er met hart en ziel aan willen geven, en aan niets anders. Maar dat zou betekenen dat hij van de vele levensgenietingen afstand zou moeten doen. En dat terwijl hij dus bij een meisje van lagere stand een zoon had, Adeodatus. Volgens de heersende Romeinse wetten hoefde hij zich niets aan haar gelegen te laten liggen, maar volgens de filosofie van Christus was het niet in orde: hij moest haar huwen of afstand van haar nemen – waar vooral zijn moeder Monica op aandrong: en dat wilde hij eigenlijk geen van beide.

Het voorspel van Augustinus’ bekering wordt mede gevormd door een verhaal van zijn vriend Ponticianus. Als Augustinus over teksten van Paulus mediteert, krijgt hij bezoek van een zekere Ponticianus, een hoge ambtenaar uit het keizerlijk paleis, en christen. Hij vertelt Augustinus over de woestijnvader Antonius, waar deze tot dusver nog nooit van had gehoord.

Zoals bekend schrijft Augustinus zijn Confessiones in de vorm van een gebed. De aangesproken ‘U’ is dus God.

‘Ponticianus ging voort en bleef maar praten, terwijl wij zwijgend luisterden.

Waarschijnlijk gebruikt Augustinus hier het plurale majestatis, want zojuist was hij nog alleen met zijn Paulustekst.

Zo kwam hij op het verhaal dat hij eens met drie anderen, vrienden van hem – wanneer weet ik niet, maar het gebeurde in elk geval in Trier – terwijl de keizer in beslag werd genomen door een middagvoorstelling van de circusspelen, uit was gegaan om een wandeling te maken naar het park dat aan de stadsmuren grensde.

Jammer dat Augustinus zich niet meer herinnert wanneer Ponticianus’ verhaal zich afspeelt. Het moet in ieder geval enige tijd vóór 384/5 geweest zijn. Wij schatten rond 380.

Ze wandelden daar toevallig twee aan twee en zo kwam het te gebeuren dat één vriend met hem mee een bepaalde kant opliep en dat ook de twee anderen samen huns weegs gingen. Deze laatste twee raakten echter de weg kwijt en kwamen toen terecht bij een huisje waar enigen van Uw dienaren woonden, armen van geest, het soort mensen aan wie het koninkrijk van de hemelen behoort. Ze vonden daar een boek met de levensbeschrijving van Antonius.

Dit is in het licht van wat we zagen bij Sint Maximinus bijzonder interessant. Moesten we in dat verband van de pas bekeerde Sint Martinus nog veronderstellen dat hij zich wellicht aansloot bij de kloosterlijke leefgroep van de priester Sint Castor te Karden, hier krijgen we te horen dat er intussen vlak buiten de muren van Trier een dergelijke leefgroep was ontstaan. Bij Martinus veronderstelden we dat Sint Athanasius’ verhalen over Antonius de Grote hadden geleid tot de vorming van een dergelijke leefgroep; hier wordt zelfs uitdrukkelijk melding gemaakt van een geschreven exemplaar van Athanasius’ boek over de grote woestijnvader, Antonius.

Een van hen begon erin te lezen; hij raakte in bewondering, in geestdrift, en al lezend overwoog hij om onverwijld een soortgelijk leven te beginnen en om, na zijn werelds ambt verlaten te hebben – zij behoorden tot de zogenaamde keizerlijke huishouding (‘agentes in rebus’) – zich in Uw dienst te begeven. Hij werd op dat ogenblik ineens vervuld van heilige liefde en nuchtere schaamte, en – woedend op zichzelf – richtte hij zijn ogen op zijn vriend en zei tot hem: “Vertel me eens, als je zo goed wilt zijn, waar wij met al die moeiten van ons nu eigenlijk proberen te komen? Wat zoeken we? Waarom doen we onze dienst? Hebben we aan het hof iets hogers te hopen dan vriend van de keizer te worden? En als we dat zijn, is dat dan niet hachelijk en vol gevaar? En door hoeveel gevaren gaat dan niet de weg naar een nog groter kwaad? En wanneer zal dat zijn? Maar een vriend van God: dat word ik nu onmiddellijk, als ik het wil!”

Na deze woorden richtte hij, verward door de barensweeën van een nieuw leven, zijn ogen weer op de bladzijden van het boek en las verder; en innerlijk – waar Uw oog hem zag – kwam er verandering in hem en ontdeed zijn denken zich van de wereld, zoals weldra duidelijk werd. Want terwijl hij las en de golven van zijn hart liet klimmen en dalen, stiet hij op een gegeven ogenblik een kreunend geluid uit: hij zag duidelijk wat het betere was en besloot daartoe, en reeds de Uwe geworden, zei hij tot zijn vriend: “Ik heb mij van die verwachtingen van ons reeds losgerukt en heb besloten God te dienen: hier en nu begin ik ermee. Als je geen zin hebt mijn voorbeeld te volgen, verzet je er dan in ieder geval ook niet tegen!” De ander antwoordde dat hij bij hem bleef en deelgenoot wilde zijn in dat rijke loon, die heerlijke dienst. En beide al de Uwen geworden, bouwden ze hun toren en legden er het nodige aan ten koste: dat ze hun bezit verlieten en u volgden.

Op dat ogenblik kwamen Ponticianus en de vriend die met hem door een ander deel van het park had gewandeld, al zoekend naar hen op diezelfde plek aan. En toen ze hen daar vonden, spoorden ze hen aan om terug te keren, daar de dag al ten einde was gelopen. Zij vertelden echter van hun besluit en hun voornemen en hoe dat verlangen bij hen was opgekomen en bevestigd, waarna ze de beide anderen verzochten hen niet lastig te vallen indien ze zich niet bij hen wensten aan te sluiten. Die anderen, nog onveranderd de ouden, schreiden toch wel over zichzelf, zoals Ponticianus het uitdrukte; vol vroom ontzag wensten ze hun vrienden geluk, bevalen zich in hun gebeden aan en vertrokken, hun harten over de aarde slepend, naar het paleis, terwijl die vrienden, hun harten aan de hemel hechtend, in dat huisje achterbleven. Zij hadden allebei een bruid; toen deze meisjes het gebeurde vernamen, wijdden ook zij hun maagdelijkheid aan U toe.

Uit deze laatste zin leiden we af dat er ook al een leefgemeenschap in de buurt van Trier bestond waar vrouwen terecht konden die zich als maagd aan Christus wilden toewijden.
Beroemd is de passage dat hij zich met al zijn gepieker en gepeins met zijn beste vriend Alypius in een tuin terugtrekt. Midden in dat gesprek wil hij alleen zijn en laat zijn vriend achter. Dan hoort hij ergens verderop een kinderstem zingen: “Tolle, lege; tolle, lege” (= Neem en lees; neem en lees). Hij gaat terug naar de plek waar hij bij Alypius zijn bijbel had laten liggen, slaat die open en wordt – letterlijk – getroffen door een tekst van Paulus uit de brief aan de Romeinen (13,13): “…niet in brasserij en dronkenschap, niet in slaapkamers en oneerbaarheden, niet in twist en naijver, maar trek de Heer Jezus Christus aan en vertroetel niet het vlees in begeerlijkheid.” Een jaar later zal hij gedoopt worden door bisschop Ambrosius.

Augustinus’ Doop, Milaan, Italië; 387. Feest 24 april.

‘Toen vervolgens de tijd was gekomen waarop ik mij voor het doopsel diende op te geven, verlieten wij het buitengoed en keerden weer terug naar Milaan. Ook Alypius nam het besluit om met mij samen in U herboren te worden; hij was reeds bekleed met de nederigheid die bij uw heilige tekenen past en toonde zich ook een onvervaard bedwinger van zijn lichaam, waarin hij zelfs zo ver ging dat hij het ongemene stuk bestond om met blote voeten de ijzig kille Italiaanse grond te betreden. Wij namen in ons gezelschap ook de jeugdige Adeodatus op, mijn zoon naar het vlees, geboren uit mijn zonde. Gij hadt hem goed gemaakt. [-] Wij maakten hem tot onze metgezel, onze leeftijdgenoot in uw genade en wij wilden hem opvoeden in uw leer en tucht. Wij ontvingen het doopsel en de bange zorg om ons vroegere leven vluchtte van ons heen.’

Na zijn bekering
Nu verlangde Augustinus ernaar in eenzaamheid te bidden en bij de dingen van God te zijn. In 388 richtte hij in zijn landhuis te Thagaste een soort klooster in, waar o.a. ook zijn trouwe vrienden Sint Alypius († 430; feest 15 augustus) en Sint Possidius († ca 440; feest 16 mei) deel van uitmaakten; drie jaar later ontving hij de priesterwijding. Op zoek naar een geschikter plek voor zijn kloostervestiging vermeed hij de dorpen en steden waar ze een bisschop nodig hadden. Want hij was intussen een beroemd man geworden vanwege zijn brieven, boeken en preken. Zou daar immers de bisschopsplaats vacant zijn, dan zouden de mensen hem ongetwijfeld als hun herder willen hebben, en dan zou hij niet mogen weigeren, want ‘de stem van het volk was de stem van God’ (vox populi, vox Dei). Maar juist op het moment dat hij het kustplaatsje Hippo aandeed, hield de plaatselijke bisschop Valerius een preek dat hij zich zwakker voelde worden en dat hij als Griek nooit helemaal goed het latijn had leren beheersen, kortom of de gelovigen toch niet eens wilden uitkijken naar een opvolger. “Augustinus is hier,” werd er geroepen. “Augustinus! Augustinus!” klonk het bijna als een juichkreet door de kerk. Augustinus moest dus bisschop worden. Hij huilde van machteloosheid. Nu zou er van zijn hartewens niets meer terecht kunnen komen. De omstanders meenden echter dat hij teleurgesteld was, omdat hij nog niet onmiddellijk tot bisschop bevorderd kon worden en zeiden: “Stil maar, jouw tijd komt heus nog wel.” Op dat moment was hij 41 jaar.

Augustinus bisschop
Vijfendertig jaar is hij sindsdien een inspirerend bisschop gebleken. Hij had te kampen met allerlei ketterijen (manicheïsme, donatisme, pelagianisme) welke hij in zijn geschriften bestreed, en stichtte een samenlevingsverband (‘klooster’) voor de geestelijken uit zijn omgeving. Zijn invloed reikte tot in de verste uithoeken van de toenmalige christenheid. Van heinde en verre kwamen klerken naar hem toe om zijn boeken, brieven en preken over te schrijven en te verspreiden onder de gelovigen.

Legende van het water scheppende kind
In de tijd dat hij bezig was aan zijn boek over de Drie-Eenheid (‘De Trinitate’) wandelde Augustinus op een dag in gepeins langs het strand in de buurt van zijn bisschopsstad Hippo. Op een goed moment werd zijn aandacht getrokken door een spelend kind dat een kuiltje in het zand had gegraven en keer op keer bedrijvig naar de vloedlijn liep met een bakje, waarin hij water schepte om het in zijn kuiltje uit te gieten. Toen Augustinus dat zo enige tijd had aangezien, vroeg hij aan het kereltje waar hij toch mee bezig was. ‘Ik probeer’, zo luidde het antwoord, ‘de zee in dit kuiltje over te scheppen.’ ‘Maar dat kan toch niet?’ glimlachte Augustinus. ‘Evenmin kunnen wij mensen’ zo luidde het wederwoord, ‘het grote mysterie bevatten van Gods Heilige Drie-Eenheid.’

Augustinus’ Dood
‘Nu had Augustinus in zijn lange leven dat hem door God geschonken was in het belang en tot geluk van de heilige kerk – want hij leefde 76 jaar, waarvan ongeveer veertig als clericus of als bisschop – herhaaldelijk in vertrouwelijke gesprekken tot ons gezegd dat na het ontvangen van de doop ook voorbeeldige christenen en bisschoppen dit leven niet mochten verlaten zonder een waardige en passende boetedoening. Ook hijzelf heeft boete gedaan tijdens zijn laatste ziekte waaraan hij overleden is. Want hij had verzocht dat de boetpsalmen van David, die niet zo talrijk zijn, voor hem op grote bladen zouden worden opgeschreven. Deze had hij aan de wand van zijn kamer laten bevestigen, en liggend in zijn bed kon hij ze, in de dagen van zijn ziekte, zien. Hij las ze en weende daarbij veel en onophoudelijk. Opdat zijn aandacht door niemand zou worden afgeleid, vroeg hij, ongeveer tien dagen voor zijn heengaan, aan ons die bij hem waren, dat niemand hem zou storen, behalve op de tijden waarop de dokters kwamen om hem te onderzoeken of wanneer men hem eten bracht. Daaraan heeft men zich gehouden en zo is het ook gebeurd. En al die tijd bracht hij door in gebed.’
[Augustinus’ leerling en vriend Possidius van Calama († ca 440; feest 16 mei) ‘Leven van Augustinus’ nr.31

Verering & Cultuur
Kort na zijn dood werd zijn leven te boek gesteld door zijn leerling en vriend Sint Possidius. Her en der ontstonden er in Noord-Afrika religieuze groeperingen die men met kloosters kan vergelijken; zij volgden de in zijn brief nr 221 neergelegde regel voor een religieus samenlevingsverband. Respectievelijk opgejaagd door de Vandalen in de 5e en 6e eeuw weken deze monniken uit naar Zuid-Europa. Zij vormen de grondslag van de orden van augustijnen en augustinessen.

Toen in de 8e eeuw Noord-Afrika werd overspoeld door de Islam, werd zijn stoffelijk overschot overgebracht naar Sardinië, en vandaar op 28 februari naar de kerk van San Pietro in Ciel d’Oro te Pavia.

Op sommige plaatsen, zoals bv. in München wordt zijn hart in een monstrans ten toon gesteld; het betreft dan een namaakhart dat met de echte relikwie in aanraking is geweest.

Hij werd in 1295 door paus Celestinus V († 1296; feest 19 mei) uitgeroepen tot kerkleraar. Met Ambrosius († 387; feest 7 december), Hieronymus († 420; feest 30 september) en paus Gregorius de Grote († 604; feest 3 september) wordt hij gerekend tot de vier grote westerse kerkvaders.

In Nederland is hij patroon van de Friese plaats Augustinusga; er zijn of waren in het verleden Sint Augustinuskerken te Amsterdam, Amsterdam-Nieuwendam, Augustinusga, Barendrecht (sinds 1967/77), Buitenveldert, Elsloo (Limburg), Gaanderen, Geleen-Lutterade, Gennep (kapel), Nijmegen, Utrecht en Vijfhuizen.
Hij is beschermheilige van beroepen die met boeken te maken hebben: op de eerste plaats van theologen, vervolgens van bibliothecarissen, boekbinders, (boek)drukkers, boekhandelaren… en lorrenboeren; daarnaast van (bier)brouwers; en wordt zijn voorspraak ingeroepen ter bescherming van de ogen (omdat men de Duitse taal het woord ‘Auge’ terughoorde in de naam Augustinus!).

Hij wordt afgebeeld als bisschop (tabberd, mijter, staf), met een boek, met brandend hart (in zijn ‘Confessiones’ schrijft hij: “Mijn hart was vol verlang naar U”); soms is het doorboord met één of drie pijlen (hij schreef: “U hebt mijn hart verwond met uw liefdespijlen”), met een duif en/of engel (symbolen van goddelijke inspiratie); met verslagen ketters aan of onder zijn voeten.



dinsdag - 28 aug

Sneek 08:45 Eucharistieviering

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek


woensdag - 29 aug

Hele dag Feestdag Marteldood van H. Johannes de Doper

Dood van Johannes de Doper, Jeruzalem, Palestina; martelaar; † ca 30.

Afbeelding Dood van Johannes
ca 1460. Schilderij door Jan Memling. Nederland (?)
Onthoofding van Johannes de Doper.

http://www.heiligen.net/afb/08/29/08-29-0030-johannes_1.jpg

Feest 29 augustus.
Viert de kerk op 24 juni Johannes’ geboorte; op 29 augustus wordt zijn dood herdacht. Daarover wordt verteld in de synoptische evangelies.
Daar horen wij hoe Johannes optreedt als doper bij de Jordaan en de nabijheid van het Rijk Gods aankondigt. Hij roept op tot bekering van het hart; en wijst zijn gelovige toehoorders erop dat geloven niet erfelijk is, maar bestaat in een relatie tussen God en ieder persoonlijk, waar ieder ook zijn of haar eigen antwoord op moet geven door middel van een passende levenswijze.
Herodes laat Johannes arresteren, wanneer hij kritiek levert op diens relatie met Herodias, de vrouw van zijn broer. Vanuit zijn gevangenis laat Johannes een keer aan Jezus vragen of Hij nu werkelijk de Messias is. Spreekt daar twijfel of zelfs vertwijfeling uit? Had Johannes gehoopt dat Jezus als Messias hem zou komen bevrijden? Jezus laat aan Johannes antwoorden, dat hij op de tekenen van de Messiaanse tijd moet letten: doven horen, blinden zien, zieken worden genezen en aan armen wordt het Koninkrijk gegeven. En aan zijn toehoorders zegt Jezus, dat Hij in Johannes de Voorloper ziet. Het volk meende dat de Messias niet zou verschijnen, zonder dat Elia eerst zou terugkeren om voor Hem uit te gaan. Welnu, aldus Jezus, Elia ís teruggekeerd… En we herinneren ons dat Johannes destijds bij zijn optreden aan de Jordaan werd getekend, zoals Elia getekend wordt in de oude boeken: verblijvend in de woestijn; gehuld in een kleed van kameelhaar; een leren riem om zijn gordel; zich voedend met sprinkhanen en wilde honing.
Herodes luisterde graag naar hem. Kennelijk liet hij hem geregeld uit zijn gevangenis halen en voor zich optreden? Of schreeuwde Johannes van onder uit zijn kerker zo hard dat het door het paleis schalde? Dat alles zal Herodias extra verontrust hebben. Zij grijpt dan ook de eerste de beste kans die haar geboden wordt. Als hun dochter Salome een verleidelijke dans opvoert bij een banket waar een aantal grootmogende heren bij aanliggen, belooft haar vader haar elke beloning die ze vraagt. Op aandringen van haar moeder vraagt ze het hoofd van Johannes de Doper op een schotel. Herodes zit ermee in, maar kan niet meer terug. Als Johannes’ leerlingen ervan horen komen ze zijn lijk halen voor een eerbiedige begrafenis.
Voor meer gegevens over Johannes de Doper: zie 24 juni.


woensdag - 29 aug

Sneek 09:15 Eucharistieviering

Bonifatiushuis, kapel, Sneek


woensdag - 29 aug

Sneek 15:00 PKN Viering - H. Avondmaal

Skûlplak It, – woonzorgcentrum, Sneek

Voorganger: ds. F. Welbedacht



donderdag - 30 aug

Hele dag Feestdag Rebecca, aartsmoeder

Rebecca, aartsmoeder, Kanaän; † 17e eeuw vóór Christus.

Afbeelding Rebecca
1662. Schilderij door Gerbrand van Eeckhout. Nederland (?)
Eliëzer en Rebecca.

http://www.heiligen.net/afb/08/30/08-30-00--1700-rebekka_2.jpg

Feest 30 augustus

Over haar wordt verteld in het bijbelboek Genesis, de hoofdstukken 22-27 en hoofdstuk 49.

Zij was een dochter van Betuël en een zus van Laban, de oom bij wie Jakob 14 jaar moest werken om diens door hem beminde Rachel te verwerven. Uitvoerig wordt verteld hoe zij de vrouw van Isaak is geworden. Zijn vader, Abraham, had zijn dienaar, Eliëzer, naar zijn land van herkomst, Haran, gestuurd om daar een vrouw voor zijn zoon uit te kiezen uit zijn eigen volk. Deze vatte post bij een put. Het eerste meisje dat hem eigener beweging te drinken aan zou bieden, zou zijn kandidate zijn. Zo maakte hij kennis met Rebekka. Zij was mooi en lieftallig. Opvallend in het verhaal is het feit dat zij uiteindelijk zelf mag beslissen of zij op het huwelijksaanzoek ingaat. Zij besluit met Abrahams dienaar mee te gaan. Zodra Isaak haar ziet, is hij verliefd. Zij werd voor hem een troost na het verlies van zijn moeder.

Na twintig jaar kinderloos te zijn gebleven schenkt zij het leven aan de tweeling Esau en Jakob. De jongste, Jakob, hield bij de geboorte de hiel van zijn eerstgekomen broertje vast: dat schijnt ook de betekenis te zijn van de naam Jakob. Rebekka zou een heerszuchtige natuur hebben gehad; ze zou ook licht geïrriteerd zijn geweest. Zij hield het meest van haar jongste zoon. Tezamen weten zij door middel van bedrog Esau de vaderlijke zegen en het eerstgeboorterecht afhandig te maken. Door een slim huwelijk in de familie regelt zij het zo dat Jakob gespaard blijft voor de wraak van Esau.

Zij werd tenslotte begraven naast haar man.



donderdag - 30 aug

Sneek 08:45 Eucharistieviering

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek


vrijdag - 31 aug

Hele dag Feestdag H. Raimundus Nonnatus, martelaar

Raimundus Nonnatus mercedariër, Cardona, Spanje; martelaar; † 1240.

Afbeelding Raimundus

1954, glasschilderkunst. Frankrijk, Audierne, Église St-Joseph.

http://www.heiligen.net/afb/08/31/08-31-1240-raimundus_3.jpg

Feest 31 augustus.

Hij werd rond 1204 geboren in het Catalaanse plaatsje Portello. Op het moment van zijn geboorte was zijn moeder reeds overleden. Hij moest met de keizersnede gehaald worden. Dat verklaart zijn merkwaardige bijnaam ‘nonnatus’ (= ‘ongeboren’).

Eenmaal volwassen werd hij medeoprichter van de in 1218 gestichte orde der mercedariërs (= ‘tot vrijkoop van slaven’) en zou later Petrus Nolascus opvolgen als algemeen overste van de orde.

Raimundus preekte tegen deze wantoestand en zette zijn woorden kracht bij door zich uiteindelijk zelf te verkopen om voor de losprijs anderen die in slavernij verkeerden vrij te krijgen. Zo komt het dat hij acht maanden doorbracht in afschuwelijke gevangenschap. Zijn lippen werden doorboord met gloeiende ijzers om met een hangslot verzegeld te kunnen worden. Na zijn vrijkoping in 1239 werd hij in Spanje als een held ontvangen en naar Rome uitgenodigd om kardinaal te worden. Onderweg daar naartoe stierf hij in Cardona, Spaans Baskenland, 36 jaar oud.

Verering & Cultuur
Hij werd heilig verklaard in 1681.
Hij is patroon van moeders in barensnood, van kinderen en van onschuldig veroordeelden.
In Bretagne is de oude parochiekerk van Audierne aan hem toegewijd. Kennelijk had hij daar een speciale band met de zeelui, gezien de bootjes die zijn afgebeeld tegen de buitenmuur van de kerk.

Hij wordt afgebeeld als kardinaal (rode mantel, rode schoudercape, rode kardinaalshoed), met het embleem van de mercedariërs duidelijk zichtbaar op zijn borst; een monstrans met hostie in de ene hand en de palmtak van de overwinning (zinnebeeld van het martelaarschap) in de andere; in de palm zijn nog drie kroontjes zichtbaar. Vaak heeft hij gebroken boeien bij zich en een buidel met geld; deze attributen verwijzen naar het feit dat hij zichzelf als losprijs gaf tot vrijkoop van slaven.



vrijdag - 31 aug

Sneek 19:00 Eucharistieviering

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek

sep 2018

datum/tijd evenement

zondag - 02 sep

Blauwhuis 09:30 - 10:30 Eucharistieviering met Kinder Woord Dienst

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Met pastoor van der Weide en het Ceacilliakoor.

Tijdens de viering is er in de pastorie Kinder Woord Dienst, verzorgd door de werkgroep Kind en Kerk.



zondag - 02 sep

Heeg 09:30 - 10:30 Oecumenische Tentviering, Pastor L. Foekema

Heeg, Heeg


zondag - 02 sep

Sneek 09:45 PKN Viering

Wumkeshûs, Dr. – woonzorgcentrum, Sneek

Voorganger: dhr. J. Brandsma, Sneek



zondag - 02 sep

Sneek 10:00 Eucharistieviering

Antonius Ziekenhuis, kerkzaal, Sneek

Voorganger: pastoor De Vries



zondag - 02 sep

Sneek 11:00 PKN Viering

Ielânen, woonzorgcentrum Sneek Ielânen, woonzorgcentrum, Sneek

Voorganger: ds. R. Praamsma



dinsdag - 04 sep

Sneek 15:00 PKN Viering

Noorderhoek, woonzorgcentrum, Sneek

Voorganger: dhr. C. van Rijn, Sneek



dinsdag - 04 sep

Sneek 15:00 PKN Viering

Parkflat, woonzorgcentrum, Sneek

Voorganger: mw. H. Dijkstra, Koudum



zaterdag - 08 sep

Heeg 19:30 - 20:30 Eucharistieviering in het teken van de vrijwilligers, Pastoor P. v.d. Weide en Pastor L. Foekema

Sint Josephkerk, Heeg

voor Durk en Geeske van der Tol – Hijlkema;
voor Gerrit en Berber Andringa – De Vries;
voor Rein van der Wey;
voor Piet en Thea de Jong – Lenes

Voor zaterdagavond 8 september willen wij u graag uitnodigen    !!!!!!!!!!!

Want deze viering en de avond zullen in het teken staan van de vrijwilligers. En dat zijn wij als parochianen allemaal. 

Pastoor V.d. Weide en Pastor Foekema zullen samen voorgaan in deze speciale viering en de locatieraad organiseert na afloop van de viering een gezellige avond. 

Wat we gaan doen, verklappen we natuurlijk nog niet. 

Locatieraad Heeg



zondag - 09 sep

Blauwhuis 09:30 - 10:30 Eucharistieviering

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Met pastoor van der Weide en het Ceacilliakoor.



woensdag - 12 sep

Sneek 14:15 KBO-Sneek e.o.: kienen voor leden

Bonifatiushuis, Sneek

Coördinator is Tineke de Jager. (tel. 0515 423253). De bingomiddagen zijn in het Bonifatiushuis op woensdagmiddag en beginnen om 14:15 uur. 



zaterdag - 15 sep

Blauwhuis 19:30 - 20:30 Woord- en Communieviering

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Met pastor Foekema en het Ceacilliakoor.



zondag - 16 sep

Heeg 09:30 - 10:30 Woord- en Communieviering, Pastor L. Foekema

Sint Josephkerk, Heeg

Uit Dankbaarheid



dinsdag - 18 sep

14:00 - 16:30 KBO Sneek - PCOB - voorlichting brandveiligheid en voeding

De leden van de KBO-Sneek e.o. en ABO-SWF zijn uitgenodigd door de PCOB voor een voorlichtingsbijeenkomst over brandveiligheid en voeding voor ouderen in de Schuttersheuvel te Sneek.



donderdag - 20 sep

Sneek 14:00 KBO-Sneek - klaverjassen voor leden

Bonifatiushuis, Sneek

Coördinator is mevrouw L. Reinsma (0515 420458). De kaartmiddagen worden gehouden in het Bonifatiushuis op donderdag. De aanvang is om 14:00 uur.



zondag - 23 sep

Blauwhuis 10:00 - 11:00 Openingsviering 150 jaar St. Vituskerk Gezamenlijke viering in Blauwhuis

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Met pastoor van der Weide, pastor Foekema, het gelegenheidskoor en het Ceacilliakoor

Gezamenlijke viering voor alle parochianen!



maandag - 24 sep

Sneek 20:00 Orgelconcert

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek

Laatste concert in onze zomerserie

Op maandag 24 september a.s. om 20.00 uur vindt het laatste concert in onze zomerserie 2018 plaats. Dan komt het strijkorkest ACcordes weer naar ons om te concerteren. Het orkest staat beurtelings onder leiding van Ton van Eck en Marten Sijbrandij.  Ton van Eck is tevens solist op ons Maarschalkerweerd-orgel.

Op het programma staan werken van:

Carl Philip Emanuel Bach (Concert voor orgel en orkest in Es dur), Arthur Foote (serenade voor strijkers), Ermens Bonnal ({Prière et Choral voor orgel en strijkers) en Alexandre Guilmant (Final alla Schumann).

De toegang is € 7,00. Na het concert staan de koffie en thee weer voor U klaar, noteer dit concert in uw agenda, we zien Uw komst graag tegemoet!

N.B. Deze datum wijkt af van eerdere berichten: 24 september, zoals hierboven vermeld, is de juiste datum.



donderdag - 27 sep

Sneek 14:00 KBO-Sneek - klaverjassen voor leden

Bonifatiushuis, Sneek

Coördinator is mevrouw L. Reinsma (0515 420458). De kaartmiddagen worden gehouden in het Bonifatiushuis op donderdag. De aanvang is om 14:00 uur.



zaterdag - 29 sep

Blauwhuis 19:30 - 20:30 Eucharistieviering

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Met pastoor van der Weide en het Ceacilliakoor.


okt 2018

datum/tijd evenement

donderdag - 04 okt

Sneek 14:00 KBO-Sneek - klaverjassen voor leden

Bonifatiushuis, Sneek

Coördinator is mevrouw L. Reinsma (0515 420458). De kaartmiddagen worden gehouden in het Bonifatiushuis op donderdag. De aanvang is om 14:00 uur.



zondag - 07 okt

Blauwhuis 09:30 - 10:30 Woord- en Communieviering met Kinder Woord Dienst

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Met pastor Foekema, Kees van Kordelaar en het Ceacilliakoor.
Tijdens de viering is er in de pastorie Kinder Woord Dienst, verzorgd door de werkgroep Kind en Kerk.



maandag - 08 okt

Sneek 14:30 Bijeenkomst van KBO Sneek e.o.: - Mariaverhalen

Sint Martinushuis, Sneek

Bijeenkomst van KBO Sneek: Deze middag komt pastor Foekema ons de mooiste Maria-verhalen vertellen.

Aanvang 14.30 uur in het Martinushuis.
Opgeven voor 1 oktober bij Lenie ten Have, tel 0515-414414.



woensdag - 10 okt

Sneek 14:15 KBO-Sneek e.o.: kienen voor leden

Bonifatiushuis, Sneek

Coördinator is Tineke de Jager. (tel. 0515 423253). De bingomiddagen zijn in het Bonifatiushuis op woensdagmiddag en beginnen om 14:15 uur. 



donderdag - 11 okt

Sneek 14:00 KBO-Sneek - klaverjassen voor leden

Bonifatiushuis, Sneek

Coördinator is mevrouw L. Reinsma (0515 420458). De kaartmiddagen worden gehouden in het Bonifatiushuis op donderdag. De aanvang is om 14:00 uur.



zaterdag - 13 okt

Blauwhuis 19:30 - 20:30 Eucharistieviering

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Met pastoor van der Weide en het Ceacilliakoor.



dinsdag - 16 okt

Sneek 17:30 Inspiratiedag Armoede - 16 okt

C:\Users\Kees\AppData\Local\Microsoft\Windows\INetCache\Content.MSO\7FCB327B.tmp Loodsboot Sneek, Sneek

Vooraankondiging:  Uitnodiging inspiratiebijeenkomst.

Meer dan genoeg.

Laudato Si’ en het basisinkomen.

C:\Users\Kees\AppData\Local\Microsoft\Windows\INetCache\Content.MSO\7FCB327B.tmp De door de paus Franciscus geschreven encycliek Laudato Si’, over de zorg voor het gemeenschappelijke huis is wereldwijd door gelovigen en niet-gelovigen zeer positief ontvangen. Hierin roept hij op tot actie en dialoog. Dit is wat wij op deze avond ook gaan doen. We gaan Laudato Si’ naast het concept van het basisinkomen leggen en vanuit de dialoog onderzoeken of het basisinkomen past in de visie van Laudato Si’ en of het een antwoord kan zijn op de groeiende ongelijkheid in de wereld. Een spannende vraag en u bent van harte uitgenodigd om een bijdrage te leveren!

Organisatie: De arme kant van Fryslân en Solidair Friesland

Waar: De Loodsboot aan de van Harinxmakade te Sneek

Wanneer: Dinsdag 16 oktober vanaf 17.30 uur (voor een broodje wordt gezorgd)

Er zijn geen kosten aan deze avond verbonden.



donderdag - 18 okt

Sneek 14:00 KBO-Sneek - klaverjassen voor leden

Bonifatiushuis, Sneek

Coördinator is mevrouw L. Reinsma (0515 420458). De kaartmiddagen worden gehouden in het Bonifatiushuis op donderdag. De aanvang is om 14:00 uur.



zondag - 21 okt

Blauwhuis 09:30 - 10:30 Gezinsviering Wereld Missie Dag met crèche

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Met pastoor van der Weide en het Gelegenheidskoor.
Tijdens de viering is er in de pastorie een crèche voor de allerkleinsten, verzorgd door de werkgroep Kind en Kerk.



donderdag - 25 okt

Sneek 14:00 KBO-Sneek - klaverjassen voor leden

Bonifatiushuis, Sneek

Coördinator is mevrouw L. Reinsma (0515 420458). De kaartmiddagen worden gehouden in het Bonifatiushuis op donderdag. De aanvang is om 14:00 uur.



zaterdag - 27 okt

Blauwhuis 19:30 - 20:30 Eucharistieviering

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Met pastoor van der Weide en het Ceacilliakoor.

 


nov 2018

datum/tijd evenement

donderdag - 01 nov

Sneek 14:00 KBO - Sneek - klaverjassen voor leden

Bonifatiushuis, Sneek

Coördinator is mevrouw L. Reinsma ( 0515 420458)
De kaartmiddagen worden gehouden in het Bonifatiushuis op donderdag. De aanvang is om 14:00 uur.



zaterdag - 03 nov

Blauwhuis 19:30 - 20:30 Woord- en Communieviering allerzielen/allerheiligen

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Met pastor Foekema en het Ceacilliakoor.



donderdag - 08 nov

Sneek 14:00 KBO - Sneek - klaverjassen voor leden

Bonifatiushuis, Sneek

Coördinator is mevrouw L. Reinsma ( 0515 420458)
De kaartmiddagen worden gehouden in het Bonifatiushuis op donderdag. De aanvang is om 14:00 uur.



zondag - 11 nov

Blauwhuis 09:30 - 10:30 Woord- en Communieviering Sint Maarten

Pastorie Blauwhuis, Blauwhuis

Met pastor Foekema en het Ceacilliakoor.



zondag - 11 nov

Sneek 10:30 - 11:30 TV-uitzending

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek

Patroonsfeest Sint Martinus

PAS OP: de viering begint om 10.30u en wordt live uitgezonden via de KRO op NPO2.
Hieraan voorafgaande wordt om 10:15 uur o.l.v. Leo Fijen het Geloofsgesprek uitgezonden.



woensdag - 14 nov

Sneek 14:15 KBO-Sneek e.o.: kienen voor leden

Bonifatiushuis, Sneek

Coördinator is Tineke de Jager. (tel. 0515 423253). De bingomiddagen zijn in het Bonifatiushuis op woensdagmiddag en beginnen om 14:15 uur. 



woensdag - 14 nov

Sneek 14:30 Bijeenkomst van KBO Sneek e.o.: Renske de Vries-de Ree, natuurgeneeskundige

Sint Martinushuis, Sneek

Bijeenkomst van KBO Sneek: Renske de Vries-de Ree, natuurgeneeskundige in Joure

Zij komt ons vertellen over natuurgeneeskunde, haar praktijk en haar holistische benadering. Zij probeert mensen met gezondheidsklachten op een natuurlijke wijze te helpen. Dit door middel van iriscopie, aanpassing leefwijze (voeding beweging water drinken) en o.a.fytotherapie. Iedere klacht wordt individueel benaderd. Kijk indien mogelijk op www.renskenatuurlijk.nl.

Aanvang: 14.30 uur in het Martinushuis.
Opgeven voor: 7 november bij Lenie ten Have, tel 0515-414414.



donderdag - 15 nov

Sneek 14:00 KBO - Sneek - klaverjassen voor leden

Bonifatiushuis, Sneek

Coördinator is mevrouw L. Reinsma ( 0515 420458)
De kaartmiddagen worden gehouden in het Bonifatiushuis op donderdag. De aanvang is om 14:00 uur.



donderdag - 22 nov

Sneek 14:00 KBO - Sneek - klaverjassen voor leden

Bonifatiushuis, Sneek

Coördinator is mevrouw L. Reinsma ( 0515 420458)
De kaartmiddagen worden gehouden in het Bonifatiushuis op donderdag. De aanvang is om 14:00 uur.



donderdag - 29 nov

Sneek 14:00 KBO - Sneek - klaverjassen voor leden

Bonifatiushuis, Sneek

Coördinator is mevrouw L. Reinsma ( 0515 420458)
De kaartmiddagen worden gehouden in het Bonifatiushuis op donderdag. De aanvang is om 14:00 uur.


dec 2018

datum/tijd evenement

donderdag - 06 dec

Sneek 14:00 KBO - Sneek - klaverjassen voor leden

Bonifatiushuis, Sneek

Coördinator is mevrouw L. Reinsma ( 0515 420458)
De kaartmiddagen worden gehouden in het Bonifatiushuis op donderdag. De aanvang is om 14:00 uur.



woensdag - 12 dec

Sneek 14:15 KBO-Sneek e.o.: kienen voor leden

Bonifatiushuis, Sneek

Coördinator is Tineke de Jager. (tel. 0515 423253). De bingomiddagen zijn in het Bonifatiushuis op woensdagmiddag en beginnen om 14:15 uur. 



donderdag - 13 dec

Sneek 14:00 KBO - Sneek - klaverjassen voor leden

Bonifatiushuis, Sneek

Coördinator is mevrouw L. Reinsma ( 0515 420458)
De kaartmiddagen worden gehouden in het Bonifatiushuis op donderdag. De aanvang is om 14:00 uur.



donderdag - 20 dec

Sneek 14:00 KBO - Sneek - klaverjassen voor leden

Bonifatiushuis, Sneek

Coördinator is mevrouw L. Reinsma ( 0515 420458)
De kaartmiddagen worden gehouden in het Bonifatiushuis op donderdag. De aanvang is om 14:00 uur.



vrijdag - 21 dec

Sneek 15:30 KBO-Sneek - Kerstviering voor leden

Sint Martinushuis, Sneek

Kerstviering voor KBO-leden.  Opgeven voor 14 december.



donderdag - 27 dec

Sneek 14:00 KBO - Sneek - klaverjassen voor leden

Bonifatiushuis, Sneek

Coördinator is mevrouw L. Reinsma ( 0515 420458)
De kaartmiddagen worden gehouden in het Bonifatiushuis op donderdag. De aanvang is om 14:00 uur.


Powered by Events Manager

Wij willen onze website graag verbeteren

Daarvoor verzoeken wij u ons toe te staan gebruik te maken van cookies. Deze cookies betreffen geanonimiseerde gegevens voor Google-Analytics. Indien u deze cookies afwijst kunt u toch onze gehele website bekijken zonder dat enige data aan een derde partij wordt verzonden.