Kerk Reahûs 125 jaar, verslag jubileum

Op 22 oktober 2017 vierden wij het honderdvijfentwintig jarig bestaan van ons gebouw. Honderdvijfentwintig jaar is een respectabele leeftijd, maar niet echt oud in vergelijking tot de PKN kerken om ons heen. Dat heeft te maken met de tijd van de reformatie.

Onder leiding van Pastoor ten Bokum werd de oude stek aan de Slyp, de plaats waar de voormalige schuilkerk stond, verlaten. De nieuwe plaats aan de “Slachte” betekende de verhuizing van de kerk en tevens het ontstaan van het dorp Reahûs. Met het OBW, eigenaar van de grond, was afgesproken om alle bebouwing op de oude plek af te breken en te verplaatsten.

Bij de oprichting van de nieuwe kerk was de bouw van de pastorie en het café inbegrepen. De vijf pondemaat grond, die de kerk had aangekocht werd later in kavels verkocht voor het bouwen van huizen en een school. Op 17 aug 1892 werd de kerk van architect Tepe door mgr. P.M. Snickers, aartsbisschop van Utrecht, ingewijd. Het gebouw was nog leeg en kaal. Er waren geen gebrandschilderde ramen en het altaar en de preekstoel werden pas later aangeschaft. In de loop van de tijd werd de kerk aangekleed en voorzien van een communiebank, prachtige ramen, schilderijen, en beelden. De altaar-attributen, het doopvont en de kandelaars werden meegebracht vanuit de oude kerk op de Pôle.

Ons kerkgebouw heeft letterlijk en figuurlijk vele stormen doorstaan. In de oorlog werd hij van zijn klokken beroofd en de vergulde haan op de toren werd beschoten. De inslagen van de kogels zijn nog zichtbaar. De kerk werd ook drie keer grondig gerestaureerd.

In de 125 jarige periode van de kerk werden veel religieuzen vanuit de parochie uitgezonden naar de missiegebieden. Twee van hen, pater Johannes Bouma en pater Sido van der Werf, gingen samen met Pastoor Peter van der Weide en pastor Lucas Foekema voor in de feestelijke Eucharistieviering.

De viering had een nostalgisch karakter. Zo werd de collecte in oude stijl, met oude koperen “viooltjes”, uitgevoerd in jacquet door Gerben Gerbrandy en Ruerd Andringa.

Na afloop van de viering stond de koffie klaar en volgde een presentatie: “Honderdvijfentwintig jaar St. Martinuskerk”.


Gerben en Ruerd in de trouwpakken van hun pakes