Evenementenlijst Sint Antoniusparochie

jan 2020

datum/tijd evenement

donderdag - 23 jan

Hele dag Gedenkdag H. Barbard van Vienne, aartsbisschop

Barnard (ook Bernard of Bernardus) van Vienne (ook van Ambournay, van Ambronay of van Romans) osb, abdij Romans te Drôme, Frankrijk; aartsbisschop; † 841.

Afbeelding van H. Barnard van Vienne
Standbeeld in der Stiftskirche in Romans-sur-Isère

Barnard van vienne.JPG

Feest 23 januari.

Barnard werd geboren in 777 in de buurt van Franse stad Lyon en begon zijn loopbaan aan het hof van Karel de Grote († 814; feest 28 januari).

Ingetreden in het benedictijner klooster Ambronay (of Ambournay), gelegen ten oosten van het Meer van Genève, werd hij er in 805 tot abt aangesteld. Hij voerde er allerlei hervormingen door.
Vijf jaar later werd hij benoemd tot aartsbisschop van Vienne. Ook in deze functie ging hij energiek aan het werk. Tenslotte stichtte hij tegen het eind van zijn leven klooster Romans te Drôme. Hij trok zich er terug om er te sterven.

Verering en cultuur.
Eerst in 1903 werd hij officieel heilig verklaard.
 
Patronaten
Hij is patroon van de ossendrijvers.


donderdag - 23 jan

Sneek 08:45 Eucharistieviering

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek


donderdag - 23 jan

Sneek 15:00 PKN Viering - Heilig Avondmaal

Frittemahof, woonzorgcentrum, Sneek

Voorganger: ds. E.J. Hefting

Collectedoel: Voedselbank Sneek



vrijdag - 24 jan

Hele dag Gedenkdag H. Franciscus van Sales, bisschop en kerkleraar

Franciscus van Sales, Annecy, Frankrijk; bisschop, stichter & kerkleraar; † 1622.

Afbeelding H. Franciscus van Sales

Jeanne Frémiot de Chantal biedt Franciscus haar kloosterregel aan.
ca 1850, wandschildering. Frankrijk, Parijs, St-Sulpice.

http://www.heiligen.net/afb/01/24/01-24-1622-franciscus_4.jpg

Feest 24 januari.

Hij werd op 21 augustus 1567 geboren op slot Sales bij Thorens in de Zuid-Franse landstreek Savoye. Hij deed zijn studie theologie, eerst in Parijs, waar hij de grondlegster van de Karmelietessen in Frankrijk, Marie Acarie († 1618; feest 18 april) ontmoette; vervolgens aan de universiteit van Padua. Hij was een warm voorstander van de hervormingen die door het Concilie van Trente werden ingevoerd. Hij had een mild en bescheiden karakter. Sint Vincentius a Paolo († 1660; feest 27 september) schijnt eens gezegd te hebben: “God moet wel heel goed zijn, als je ziet hoe goed zijn dienaar Franciscus al is.”

Daarnaast bezat Franciscus een grote eruditie. Dat maakte het hem mogelijk vele bekeringen te bewerkstelligen onder de Calvinisten van zijn geboortestreek Savoye.
In 1602 werd hij bisschop van het bij uitstek calvinistische Genève, maar omdat hij niet tot de stad werd toegelaten, resideerde hij in Annecy.

Zijn zorg ging uit naar gebed en geestelijk leven en schreef er twee beroemde boeken over: ‘Inleiding tot een godvruchtig leven’ (Introduction à la Vie dévote) en ‘Verhandeling over de liefde van God’.
Tezamen met Sint Jeanne Françoise Frémiot de Chantal († 1641; feest 12 december) stichtte hij de Orde van de Zusters Visitandinnen.
Net als Jezus in het evangelie, keek hij met veel liefde om zich heen, en probeerde overal de diepere betekenis van te peilen. Zo schrijft hij in een brief uit 1615 aan zijn vriendin Jeanne de Chantal:

‘Het had flink gesneeuwd; op de binnenplaats lag een laag van wel een voet dik. Jean veegde het in het midden van de binnenplaats een beetje schoon en strooide wat graankorrels voor de duiven. Onmiddellijk kwamen ze naar hun eetgelegenheid en aten ervan met een vrede en eerbied die je versteld zou hebben doen staan. Ik bleef er met plezier naar kijken. Je zult niet geloven hoeveel devotie deze diertjes mij gaven, want ze zeiden geen woord, en degenen die klaar waren met eten vlogen een klein stukje verder om daar op de anderen te wachten. Toen ze zo de helft van de open plek hadden leeggegeten, kwam er een hele zwerm vogels bij, die tot dan toe alleen maar hadden zitten toekijken. De duiven die nog aan het eten waren, gingen opzij en gaven de veel kleinere nieuwkomers alle ruimte. Ze konden aanschuiven zonder dat de duiven hen ook maar één moment lastig vielen.
Ik was onder de indruk van hun liefde. Want de duiven waren zo bang hun kleinere collega’s af te schrikken dat ze zich met z’n allen een eindje verderop afzijdig hielden. Maar ook bewonderde ik de nieuwgekomen bedelaars, want ze waren pas op de aalmoes afgekomen, toen ze zagen dat de duiven praktisch klaar waren met eten en nog meer dan genoeg hadden overgelaten. Tot slot krijg ik tranen in de ogen bij de gedachte aan de vriendelijke eenvoud van die duiven en aan het liefdevolle vertrouwen van de kleinere vogeltjes. Ik geloof niet dat een gewone preek mij ooit zó getroffen zou hebben. Dat beeld heeft mij de hele dag een goed gevoel gegeven.’

Een ooggetuige vertelt een soortgelijk verhaal:

‘Toen de heilige man eens bij mij logeerde, graasde er bij mij een reebok in mijn boomgaard. Een heer van stand die niet ver bij mij vandaan woonde, was gekomen met in zijn gevolg een heel jachtgezelschap; hij wilde niets liever dan dat zijn honden het dier op zouden jagen. Er kwam heel wat volk op af om naar het schouwspel te kijken. Eerst probeerde de man Gods de hele onderneming te verhinderen. Dat lukte niet. Maar hij weigerde te komen kijken. Bij de eerste klaroenstoot zetten de honden onder luid geblaf de achtervolging in.
Het leek wel of het arme beest voelde waar hij bescherming kon halen, want het vluchtte onmiddellijk naar het venster van de kamer waar de heilige bisschop zich had teruggetrokken. Intussen stootte het angstkreten uit en trapte het met zijn hoeven tegen de muur, alsof het daar zijn veiligheid zocht. Franciscus was tot tranen toe geroerd; hij smeekte om genade, maar het mocht niet baten. Het arme dier lag spoedig daarna op de slachtbank. Toen men het bij hem bracht, wendde hij de blik af en toen het ‘s avonds aan tafel werd opgediend, wou hij er niet van eten: “Bah”, sprak hij “het plezier dat u hebt bij de achtervolging van zo’n arm dier doet mij denken aan het plezier dat de duivels hebben, wanneer ze zielen opjagen om ze tot zonde te brengen en in het verderf te storten.’
Eens hadden de kanunniken van zijn kerk met Pinksteren een installatie gebouwd, waarmee ze het pinkstergebeuren wilden nabootsen. Een wolk zou vanuit de nok van de kerk neerdalen, daaruit zou dan na de consecratie een duif tevoorschijn moeten komen compleet met vurige tongen om de nederdaling van de Heilige Geest over de apostelen na te bootsen. Het apparaat werkte niet helemaal zoals de bedoeling was. Er kwam geen wolk naar beneden en het vuur werkte ook niet. Maar de duif kwam wel tevoorschijn. Verschrikt door de muziek die opklonk en de hoeveelheid mensen die de kerk bevolkten, bleef het dier rondfladderen zonder ergens toevlucht te vinden. Uiteindelijk kon het niet meer van vermoeidheid en streek het neer op het hoofd van de heilige bisschop die aan het altaar stond. De aanwezigen waren diep onder de indruk, temeer, omdat deze duif precies deed wat het moest uitbeelden: het streek neer op degene onder hen die zo vol was van Gods Heilige Geest. Franciscus liet het dier rustig zitten zolang als het wilde: hij schrikte het niet op en bewoog zich verder niet.

Van Franciscus wordt nog vermeld dat hij als bisschop van Genève rust en orde bracht in zijn bisdom. Hij stierf op 28 december 1622 tijdens een vredesmissie aan het hof van koning Lodewijk XIII († 1643) te Parijs.

Verering & Cultuur
Zijn graf in Annecy werd al snel een bedevaartsoord.
Hij werd heilig verklaard in 1665; paus Pius IX (1878) riep hem in 1877 uit tot kerkleraar.
Toen de heilige Johannes ‘Don’ Bosco († 1888; feest 31 januari) in 1859 zijn religieuze congregatie stichtte die vooral ten doel had kansarme kinderen op te voeden en een ideaal te geven, noemde hij zijn stichting ‘Salesianen’, naar Franciscus.

Patronaten
Hij is patroon van kanton, stad en bisdom Genève, van Annecy en Chambéry; daarnaast van de Salesianen; van journalisten, schrijvers, uitgevers en sinds 1923 van de katholieke pers.



vrijdag - 24 jan

Sneek 19:00 Eucharistieviering

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek


zaterdag - 25 jan

Hele dag Gedenkdag Bekering Apostel Paulus

Paulus Apostel.Bekering; † ca 33/36.

Afbeelding Bekering Paulus

1725, Delvaux, houtsculptuur. België, Nijvel, St-Geertrui.

http://www.heiligen.net/afb/01/25/01-25-0036-paulus_4.jpg

Feest 25 januari.

We horen voor het eerst van hem, als Stefanus, de diaken, op last van de Joodse overheden wordt gestenigd. Dan leggen de beulen hun mantels neer aan de voeten van Saulus (zo heette Paulus vóór zijn bekering). [Handelingen van De Apostelen 07,59 08,01]

Hem was er, als rechtgeaarde orthodoxe jood, dan ook alles aan gelegen om ze uit te roeien.

Daartoe had hij zelfs volmachten gekregen van de Hoge Raad te Jeruzalem.

Ze gaven hem het recht om huizen van verdachten binnen te dringen en te controleren of er geen volgelingen van Jezus woonden. Op weg naar Damascus werd hij als een donderslag bij heldere hemel getroffen en op de grond geworpen. Verblind door het felle licht tastte hij hulpeloos in het duister. Een stem vroeg hem: ‘Saul, Saul waarom vervolg je mij?’ Een leerling van Jezus, Ananias, overwon zijn weerzin en nam hem bij zich in huis. Paulus was omgedraaid als een blad aan een boom. Van nu af zou hij de meeste fanatieke verdediger van Jezus’ leer: het evangelie was er voor ieder die hulpeloos in het duister rondtastte, ongeacht of men tot het uitverkoren volk van de joden behoorde of niet.
[Handelingen van de Apostelen 09,01-19; 22,03-21; 26,09-20]

Drie jaar lang bereidde hij zich in het verborgene voor op zijn zending. Toen trad hij uit de schaduw en ondernam minstens vier grote reizen. Intussen schreef hij een onbekend aantal brieven, waarvan er veertien in het Nieuwe Testament in de bijbel zijn opgenomen.



zaterdag - 25 jan

Sneek 19:00 Eucharistieviering

Bonifatiushuis, kapel, Sneek


zaterdag - 25 jan

Blauwhuis 19:30 - 20:30 Woord- en Communieviering

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Voorganger pastor Foekema

Met medewerking van het Ceacilliakoor



zondag - 26 jan

Hele dag Gedenkdag HH. Timotheus en Titus, apostelen

Timotheus Apostel, Efese, Klein-Azië; apostel & martelaar; † 97.

Afbeelding H. Timotheus

1871. Glasschilderkunst door Edward Burne-Jones. Engeland, Oxford, Christ church.

http://www.heiligen.net/afb/01/26/01-26-0097-timotheus_2.jpg

Feest 26 januari

Geschiedenis
Timotheus is vooral bekend, omdat de apostel Paulus († ca 67; feest 29 juni) aan hem twee brieven heeft geschreven welke in het Nieuwe Testament zijn opgenomen. Hij was afkomstig uit Lystra, een plaatsje in de buurt van Iconium in Klein-Azië (= ongeveer het huidige Turkije). Hij ontmoette Paulus op diens eerste missiereis. De Apostel bekeerde hem tot het christendom. Blijkens Paulus’ tweede brief aan Timotheus behoorden zijn grootmoeder Loïs en zijn moeder Eunike tot de eerste christenen (2 Timotheus 01,05). Timotheus was zijn ‘lievelingsleerling’ en werd door Paulus aangesteld tot bisschop (‘opziener’).

In die hoedanigheid trad hij herhaaldelijk bij belangrijke gebeurtenissen op als plaatsvervanger van Paulus. Ondanks zijn jeugd wist hij bekwaam leiding te geven.

Hij hield Paulus tijdens diens gevangenschap in Rome enige tijd gezelschap, tot hij – althans volgens zeggen van de kerkhistoricus Eusebius († 339) – omstreeks het jaar 63 bisschop werd van Efese, destijds de hoofdstad van de Romeinse provincie Asia.
Efese was in de klassieke cultuur het heiligdom van Artemis, godin van de liefde. Daar vonden in de ogen van Joden en christenen zulke schandalige vertoningen plaats dat Timotheus er manmoedig stelling tegen begon te nemen. Dat werd niet geaccepteerd door de priesters en vereerders van de godin. Hij moest het tenslotte met zijn leven bekopen. Naar verluidt heeft het volk hem doodgeknuppeld of gestenigd.

Volgens de overlevering werd hij opgevolgd door Sint Onesimus († 109; feest 16 februari).
Daarbij wordt de suggestie gewekt dat het hier zou gaan om dezelfde Onesimus, die ter sprake komt in Paulus’ brief aan Filemon: de weggelopen slaaf waar Paulus bij Filemon een goed woordje voor doet. Maar sommigen menen, dat dit gezien de tijdsverschillen niet kan kloppen.

Verering & Cultuur
Timotheus’ lichaam werd – tezamen met dat van Sint Lucas († 1e eeuw; feest 18 oktober) en Sint Andreas († ca 69; feest 30 november) – in 356 vanuit Efeze naar Constantinopel overgebracht. Ook de kerk van San Giovanni in Fonte te Rome heeft relieken van hem.

Patronaten
Zijn voorspraak wordt ingeroepen tegen maagklachten. Blijkens 1 Timotheus 05,23 leed hij daar zelf aan!

Afgebeeld
Hij wordt afgebeeld als bisschop (mijter, tabberd, staf); soms met een Artemisbeeld; ook wel met knuppel en/of stenen (zijn martelwerktuigen).

 

____________________________________________________________________________

Titus Apostel (ook van Gortyn of van Kreta), Kreta, Griekenland; bisschop; † ca 105.

Afbeelding H. Titus

1999(?), icoon.

http://www.heiligen.net/afb/01/26/01-26-0105-titus_1.jpg

Feest 26 (tezamen met Timotheus) januari.

Titus was metgezel van de apostel Paulus. Deze stuurde hem verscheidene malen naar de grote havenstad Korinte, in Griekenland, om daar de eerste christengemeenschap te organiseren. Toen er ruzie uitbrak, was hij degene die er op orde op zaken moest gaan stellen. Later werd hij de eerste bisschop (= opziener) op het eiland Kreta; hij zetelde in de stad Gortyn.
In het Nieuwe Testament is een brief van Paulus aan Titus bewaard gebleven.

Verering & Cultuur.
Zijn hoofd rust in de San Marco te Venetië.

Patronaten
Hij is patroon van Kreta.

Afgebeeld
Hij wordt afgebeeld met een stralend gezicht.

 



zondag - 26 jan

Heeg 09:30 - 10:30 Eucharistieviering, Bisschop van den Hout

Sint Josephkerk, Heeg

voor Marianne van der Veen – Andringa;
voor Bernardus en Jacoba Zijlstra – De Jong
voor Jitte en Tietsje Flapper – Jellesma

 



zondag - 26 jan

Roodhuis 09:30 - 10:30 Woord-en communieviering: Pastor Lucas Foekema

Sint Martinuskerk – Roodhuis, Roodhuis


zondag - 26 jan

Sneek 10:00 PKN Viering

Antonius Ziekenhuis, kerkzaal, Sneek

Voorganger: ds. E. van Halsema



zondag - 26 jan

Sneek 11:00 Eucharistieviering

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek

M.m.v. het Caeciliakoor o.l.v. F. Haaze

Onder voorbehoud zullen zij o.m. zingen:

  • Messe Brève no 7 in C van Charles Gounod
  • Cantate Domino van A. Gretchaninov


zondag - 26 jan

Heeg 19:30 - 20:30 Vesperviering in de Haghakerk

Heeg – Haghakerk, Heeg


maandag - 27 jan

Hele dag Gedenkdag H. Angela de Merici, stichteres van de Ursulinen

20Angela de Merici, Brescia, Italië; maagd & stichteres van de Ursulinen; † 1540.

Afbeelding H. Angela de Merici

Ursulinen die jarenlang in Monnickendam hoogstaand onderwijs voor meisjes hebben verzorgd.
1998, Cerneus, bronsplastiek. Nederland, Monnickendam.

http://www.heiligen.net/afb/01/27/01-27-1540-angela_1.jpg

Feest 27 januari.

Angela de Merici werd geboren in een plaatsje aan het Gardameer. Ze trad toe tot de derde orde van de Franciscanen.

Ze gaf godsdienstles aan de kinderen van haar dorp. Nadat ze verhuisd was naar Brescia nam ze steeds meer kinderen onder haar hoede. Enkele gelijkgezinde vrouwen sloten zich bij haar aan. Samen gingen ze steeds meer kinderen verzorgen en les geven, vooral aan kleine meisjes. Toen kwam Angela op de gedachte naast catechese, ook koken, naaien, wassen en ziekenverzorging te gaan onderwijzen.

Haar werk groeide uit, ze stichtte scholen en uiteindelijk een kloostergemeenschap: de orde van de Ursulinen, genoemd naar de H. Ursula. De leden werkten in de wereld en woonden aanvankelijk gewoon thuis. Later ontstonden er gemeenschapshuizen, maar de zusters waren niet gebonden aan geloftes. Op dit ogenblik is deze orde de grootste en beroemdste vrouwenorde voor opvoeding en studie. Ze telde in 1980 ruim 10.000 leden, verspreid over de hele wereld. Angela was de eerste abdis.

Haar graf bevindt zich in de St-Afrakerk te Brescia.

Afgebeeld
Ze wordt afgebeeld als abdis met kruis, rozenkrans en een open boek waarop ze wijst; ook met een ladder, want de legende zegt dat zij in een visioen een ladder zag die hemel en aarde verbond. Jonge vrouwen daalden die ladder af of beklommen haar. Dit visioen was de aanleiding voor haar om haar orde te stichten. In de dom in Brescia zijn fresco’s te zien met scènes uit haar leven.



maandag - 27 jan

Sneek 09:15 Eucharistieviering

Bonifatiushuis, kapel, Sneek


dinsdag - 28 jan

Hele dag Gedenkdag H. Thomas van Aquino, kerkleraar

Thomas van Aquino (ook Aquinas) op, Fossanova, Italië; kerkleraar (‘doctor angelicus’ = ‘engelachtige leraar’); † 1274.

Afbeelding Thomas van Aquino

1878. Glasschilderkunst door Hezenmans. Nederland, Den Bosch, St-Janskathedraal
De twee kerkleraren Bonaventure (links) en Thomas van Aquino (rechts).

http://www.heiligen.net/afb/01/28/01-28-1274-thomas_6.jpg

Feest 28 januari.

Hij werd rond 1225 geboren in het Italiaanse plaatsje Roccasecca bij Aquino. Hij was de jongste zoon van graaf Landulfo van Aquino. Voor zijn vorming werd hij toevertrouwd aan de benedictijner monniken van het nabijgelegen klooster Monte Cassino. Maar na enige tijd voelde hij zich aangetrokken tot de zojuist door de Spanjaard Dominicus Guzmán († 1221; feest 8 augustus) gestichte orde der predikheren, de Dominicanen.

Hij ging in Parijs theologie studeren en behaalde er de doctorsgraad. Eenmaal afgestudeerd, was hij was een veelgevraagd docent. Hij gaf theologie achtereenvolgens aan de universiteiten van Parijs (1252-1260), van Orvieto (12601-1264), van Rome (1265-1267), van Viterbo (1268), terug in Parijs (1269-1271) en tenslotte aan de universiteit van Napels (1272-1274).

Ondanks zijn intelligentie en in weerwil van de waardering die hij overal ontmoette vanwege zijn gelovige scherpzinnigheid, bleef hij een bescheiden mens. Hij was een man van gebed. Op weg naar het concilie van Lyon, stierf hij te Fossanova, vlakbij Rome.

Verering & Cultuur
Hij werd in 1323 heilig verklaard en in 1567 uitgeroepen tot kerkleraar.

Hij heeft een indrukwekkend oeuvre nagelaten. Op zijn sterfbed zou hijzelf hebben gevraagd alles te verbranden, omdat al die woorden niet in staat waren het ware geheim van God ook maar enigszins te benaderen. Aan zijn verzoek hebben zijn tijdgenoten niet voldaan. Tot op de dag van vandaag wordt zijn Summa Theologica (Samenvatting van de Theologie) nageslagen en bestudeerd.

Eén van de vragen die hij in zijn Summa behandelt, luidt, of Jezus terecht een groot leraar wordt genoemd. Hij merkt daarbij op dat een leraar des te belangrijker is, naarmate hijzelf geen enkel geschrift heeft nagelaten. Pas als zijn leerlingen hun best doen alle woorden van hun meester voor het nageslacht te bewaren en op te schrijven, hebben we te doen met een werkelijk groot leraar, aldus Thomas. Hij dacht hierbij natuurlijk aan Jezus, wiens woorden en daden door de evangelisten zijn opgetekend. Waarschijnlijk ook aan de Griekse wijsgeer Socrates (470-399 vóór Chr.), wiens woorden door zijn leerling Plato voor het nageslacht zijn bewaard. Toch is die opmerking van Thomas niet zonder humor, als je bedenkt hoeveel dikke boeken hijzelf geschreven heeft…

Diezelfde humor valt te bespeuren in Thomas’ opmerking dat een mens een minimum aan materiële voorzieningen nodig heeft, wil hij aan godsdienstig leven toekomen. Ieder weet, dat Thomas zeer dik was, en dat er zelfs gezien zijn dikke buik, een stuk uit de tafel was gezaagd op de plek waar hij de maaltijd gebruikte…

Patronaten
Hij geldt als patroon van de dominicaner orde. In 1880 werd hij patroonheilige van alle katholieke universiteiten en studiehuizen. Daarnaast is hij beschermheilige van theologen, studenten, boekhandelaars en potloodfabrikanten. Zijn voorspraak wordt ingeroepen tegen onweer.



dinsdag - 28 jan

Sneek 08:45 Eucharistieviering

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek


woensdag - 29 jan

Hele dag Gedenkdag Sint Gildas de Wijze, abt

Gildas (ook Gedas, Gildasius, Gildasus, Goudas, Guedas, GuédasGueltas, Guetas, Guildasius, Gweltas, Gweltaz, Jildaz, Jodas, Veltas, Weltas of Yeltaz) Junior (ook Albanius [= uit Albion], Badonicus [= uit de Engelse plaats Bath], van Rhuys of de Wijze); Rhuys, Bretagne, Frankrijk; abt (& bisschop); † 570.

Afbeelding van Sint Gildas de Wijze

< 1900. Glaschilderkunst. Frankrijk, Bretagne, Auray, Église St-Gildas
Sint Gildas wekt Sint Trifina tot leven en bestraft haar moordenaar Comorrhes.

http://www.heiligen.net/afb/01/29/01-29-0570-gildas-wijze_3.jpg

Feest 29 januari.

Geschiedenis
Hij moet geboren zijn rond het jaar 500, volgens sommigen in Schotland, anderen menen in Cornwall, Wales, in de buurt van Bath; hij draagt dan ook de bijnaam ‘Badonicus’ naar het plaatsje Bath, omdat in het jaar van zijn geboorte daar de Britten de overwinning op de Saksen behaalden. Zijn vader moet Nau of Naus geheten hebben. Zoals in die tijd niet ongebruikelijk was, werd hij aan een abt toevertrouwd voor een goed opleiding. Hij ging in de leer bij de beroemde kluizenaar Illtut († ca 530; feest 6 november), abt van Llancarvan in Wales. Hij zat daar o.a. met Sint Samson († 565; feest 28 juli) en Sint Paul de Léon († 570; feest 12 maart), twee beroemde Bretonse bisschoppen.

Aanvankelijk verkondigt hij het evangelie in Schotland en Ierland, vooral in de omgeving van Armagh. Later steekt hij over naar Bretagne om op het eiland Houat het leven van een kluizenaar te kunnen leiden. Hij begint er het evangelie te verkondigen aan de plaatselijke bevolking die voornamelijk uit vissers bestaat. De mis leest hij in de taal van het volk, het Keltisch. Tezamen met twee collega’s, David en Kado († 570; feest 24 januari), ontwerpt hij een complete inlandse liturgie.

De legende beeldt dit op haar eigen symbolische manier uit. Zij weet te vertellen dat Gildas de kunst verstond van het klokken gieten.

Legende
Sint Gildas was klokkengieter en ging er groot op. Maar in het Bretagne van de 6e eeuw waren de grondstoffen en werktuigen niet voorhanden. Vandaar dat hij zo nu en dan naar huis overstak om het vak niet te verleren. Bij zijn terugkomst bracht hij dan nieuwe producten mee, en maakte zijn collega-kluizenaars die her en der in Bretagne God luidop loofden, jaloers. Zo liet hij aan abt Kado één van zijn klokjes horen. Deze Kado beschouwde het leven als een pelgrimstocht naar het definitieve vaderland, en gaf daar uiting aan door almaar op pelgrimstocht te zijn: zo was hij al herhaalde malen in Rome geweest op het graf van de apostelen. Wat zou dit klokje hem mooi van pas komen: het had een prachtig geluid. Kado vroeg dus of hij het kon kopen. Maar Gildas antwoordde dat het niet te koop was, het was bestemd voor het altaar van Petrus te Rome. Maar Kado hield aan: “Ik zal je overladen met zilver…”
“Nee.”
“Met goud dan.”
“Nee, ik zeg je toch dat het bestemd is voor God en Petrus.”
Eenmaal te Rome liet Gildas aan Petrus’ opvolger zien wat hij had meegebracht: “Zelf gemaakt, heilige Vader; ik heb het helemaal uit Bretagne meegenomen om het hier op het altaar van Petrus achter te laten.”
De paus nam het vol bewondering in zijn handen, probeerde het geluid, maar er kwam niks: “Je klokje klinkt niet. Heb je het wel eerst uitgeprobeerd?”
“Natuurlijk. Trouwens bij één van mijn collega’s in Bretagne, een zekere Kado, deed hij het nog wel. Die had het nog wel willen kopen, maar ik zei dat ik er al een bestemming voor had…”
“Ach, Kado. Maar die ken ik goed. Die is hier al minstens zeven keer langs geweest. Weet je wat? Breng het naar hem terug met mijn groeten en mijn zegen. En neem van mij aan: het is niet nodig klokken naar Rome te brengen.”
Toen Kado het klokje in zijn handen nam, klonk het mooier dan ooit tevoren.

Geschiedenis
Zo’n klokje werd door de abten indertijd gebruikt voor twee doeleinden. Ze riepen er hun medemonniken mee op voor het gebed. Maar ze sloegen er ook op met hun staf, wanneer zij een medemonnik een fout zagen maken; deze werd aldus in het openbaar tot de orde geroepen.

Zo staat Gildas erom bekend dat hij het herhaaldelijk opnam tegen priesters die hun oren liever lieten hangen naar rondtrekkende barden en minstrelen met hun berijmde fabels en andere flauwekul dan dat ze bij de christengelovigen kwamen luisteren naar aangenamer en heiliger liederen.

Legende
Er wordt verteld dat hij zijn collega Kado een keer aantrof, terwijl deze de gedichten van Vergilius zat te lezen. Het is goed hierbij te bedenken dat men in die tijd alleen maar hardop kon lezen. De tekst grijpt Kado zo aan, dat de tranen hem in de ogen schieten en een brok in de keel hem verhindert verder te lezen. Gildas heeft geen goed woord over voor zulk melodramatisch gedoe, terwijl het toch allemaal maar verzinsels zijn. Maar tussen twee snikken door legt Kado uit dat hij zoveel verdriet heeft bij de gedachte dat een dichter van zoveel schoonheid gewoon voor eeuwig verdoemd zou zijn.

“Zo gaat dat nou eenmaal met heidenen”, zou Gildas geantwoord hebben. Een plotselinge windvlaag rukte Kado de papieren uit de handen, waarop ze naar beneden fladderden en uiteindelijk in zee terecht kwamen. Gildas mocht menen dat de Heer van de elementen hem gelijk had gegeven. Maar God moet medelijden hebben gekregen met Kado en zijn verdriet toch hoger hebben ingeschat. Want de volgende dag verscheen er bij vloed een vis aan het strand die de papieren met de schone literatuur in zijn bek keurig op het strand achterliet.

Geschiedenis
Ondanks deze strenge trekken stond Gildas bij zijn medemonniken en bij de plaatselijke bevolking in hoog aanzien. Hij werd al bij zijn leven beschouwd als een groot heilige. Onafzienbaar is de stroom mensen die naar hem toekomt. Het grootste gedeelte van de dag wordt hij naar de poort geroepen om mensen te woord te staan.

Legende
De mensen stroomden toe om hem te zien, aan te raken of om raad te vragen. De toeloop was zo groot dat er niet eens meer een rustig plekje was om te bidden. De kapel was uitgehouwen in de rotsen. Hij bad God met aandrang om uitkomst. Plots smolten de rotswanden om hem heen. Ze werden zo zacht als een mistbank. Hij stapte erin en drong er in door tot hij uitkwam op het uiterste topje van de berg. Daar slaakte hij een zucht van verlichting en dankte in de stilte van de eenzaamheid God op zijn blote knieën.

Geschiedenis
De hertog van Vannes nodigt hem uit om op het schiereiland Rhuys, gelegen op zijn grondgebied, een abdij te stichten. Al gauw sluiten zich anderen bij hem aan. Ook daar weten de mensen hem te vinden. Maar nu kan hij de zorg voor al die noden ook overlaten aan andere monniken, terwijl hijzelf aan de overkant van de baai, in de buurt van Blavet (aan de voet van het huidige dorp Bieuzy-les-Eaux (Morbihan), een stil plekje heeft om er te bidden.

Legende
Die baai was al sinds jaar en dag het jachtgebied van een bende zeerovers op. Hun vloot zocht bij laag water bescherming in de baai en voer uit als het vloed werd. Niemand kon daar ongehinderd voorbij; of je nu de linker- of de rechteroever langsvoer. Ze kregen je altijd te pakken en schudden je uit.
Tenslotte namen de omwonenden hun toevlucht tot Sint Gildas met de vraag of hij er iets aan kon doen. Deze bad God dat Hij de arme mensen te hulp zou komen en op hetzelfde ogenblik schoof er een zandbank voor de monding van de baai, zodat deze volkomen droogviel en de schepen van de zeerovers als dode vissen machteloos op hun zij lagen. Waarop zij zich genoodzaakt zagen ergens anders hun heil te zoeken.

Legende
Ook raakt hij betrokken bij de conflicten van zijn heer Guerech de Eerste. Deze had een dochter, Trifine, die ten huwelijk werd gevraagd door Conomor, de hertog van het naburige Cornouaille. Maar deze Conomor was een bruut en rokkenjager. Hij had al een behoorlijk aantal vrouwen gehad die de één na der ander op ellendige wijze aan hun eind waren gekomen. Dit gebeurde steeds, wanneer zo’n vrouw te kennen had gegeven dat ze een kind verwachtte… Vandaar dat Trifine weigerde met de houwdegen te huwen. Ze werd in die houding gesteund door haar vader: “Laat hij maar een bijzit nemen, als hij zo graag zijn pleziertjes wil en niet zijn verantwoording wenst te nemen.” Hierop kwam Conomor bij Gildas aankloppen met de vraag of deze voor hem eens goed woordje wilde doen. Gildas liet hem zweren dat hij zijn leven zou beteren: “Tenslotte moet ik voor je in kunnen staan bij mijn heer, die mij zoveel weldaden heeft bewezen.” Conomor zwoer alles wat Gildas maar vroeg. Het zo begeerde huwelijk kwam inderdaad tot stand. En alles verliep in peis en vree tot het moment dat Trifine aan haar man te kennen gaf dat ze in verwachting was. Hij overmeesterde haar en sloeg met één klap van zijn gigantische zwaard haar het hoofd af, “zo precies dat het lichaam daar tot aan de schouders geheel ongeschonden overeind stond, alleen het hoofd zat er niet meer op.” Gildas was woedend en ging verhaal halen. Maar Conomor vreesde zijn heilige toorn en liet al de bruggen ophalen. Toen de heilige monnik zag dat hij er langs de voorkant niet inkon, trok hij, onafgebroken biddend tot God, om het kasteel heen. Toen wierp hij een handvol stof tegen de muren van het kasteel, dat daarop volkomen instortte. Hierbij raakte Conomor ernstig gewond. Hij werd voor straf verbannen en Gildas bracht de ongelukkige Trifine weer tot het leven terug.

Legende van Sint Bieuzy
Een andere kleurrijke legende komt uit het leven van zijn leerling Bieuzi († 6e eeuw; feest 24 november). Met zijn meester had hij zich gevestigd aan de oever van de Blavet aan de voet van de kaap van Castennac, niet ver van Pontivy. Ooit had hier het Gallische plaatsje Sulim gelegen, maar dat was ten gevolge van barbaarse invallen allang van de kaart weggevaagd. Het was van daaruit dat Gildas zijn beroemde klooster stichtte op het eilandje Rhuys vlak voor de kust.

De heilige Bieuzi stond erom bekend dat hij mensen en dieren van razernij kon genezen. Daarom liet een heer uit de buurt hem middels een bediende vragen of hij zijn jachthonden van de hondsdolheid kon komen verlossen. Maar het verzoek bereikte hem juist op een kerkelijke feestdag. Bieuzi stuurde de knecht dus terug met de boodschap dat hij zou komen nadat hij zijn religieuze verplichtingen zou zijn nagekomen. Maar die heer was gewend gehoorzaamd te worden en ontstak in woede. Hoogstpersoonlijk ging hij erop af en trof Bieuzi inderdaad midden in de mis. Hij gaf hem zo’n geweldige slag met zijn zwaard op het hoofd, dat het onwrikbaar vast in de schedel bleef steken.

Van die heer wordt verteld dat hij bij thuiskomst nog altijd niet tot bedaren gekomen was. Zijn honden waren nog altijd niet genezen: ze stortten zich op hun baas en verscheurden hem ter plekke.

De legende vertelt dat de heilige met dat wapen in zijn hoofd toch rustig de mis afmaakte, nog enige woorden van troost sprak tot zijn gelovigen en zich vervolgens in de richting begaf van Sint Gildas, die zich in zijn klooster te Rhuys bevond. Hij hoopte van hem een laatste zegen te kunnen ontvangen. Heel de parochie liep te hoop en vergezelde hem op zijn bizarre tocht. Men sliep een paar uurtjes in Pluvigner, aan de rand van het bos van Lanvaux (Morbihan). De volgende dag ging het gezelschap scheep bij Baden voor de korte oversteek naar Rhuys. Daar stuitte men op een processie die van de andere kant kwam: het was Sint Gildas die in een visioen tijdens het zingen van de vespers was gewaarschuwd en hem nu met zijn monniken tegemoetkwam. Zo is Bieuzi gestorven. Een locale traditie houdt echter vol dat de ontmoeting tussen de beide kluizenaars plaats vond te Pluvigner en dat de heilige martelaar daar stierf in de armen van zijn meester.

Geschiedenis
Uiteindelijk keert hij terug naar Houat waar hij sterft op 29 januari 570. Volgens de legende volbracht hij die tocht over zee in een gammel bootje, gevormd door een stok in zijn mantel te steken; hij zelf blies de wind in de zeilen.

Hij heeft een beroemd boek nagelaten: ‘De ondergang van Brittannië’; daarin wordt de geschiedenis van Brittannië beschreven tot en met de invallen van de Saksen. Rampen nemen er een grote plaats in. Vandaar dat hij wel wordt genoemd ‘de Jeremia van Brittannië’.

Verering & Cultuur
Hij ligt begraven in de kerk van Sint Gildas te Rhuys. De kerk van Carnoët schijnt ook enkele relieken te bezitten.

Patronaten
Op het Ile-Saint-Gildas werd een jaarlijkse boetprocessie (een ‘pardon’ ) gehouden op Pinksterzondag of -maandag. Hij genoot er verering als beschermer van de paarden. De processie trok met paarden en al over de drooggevallen vloedlijn naar het eilandje tegenover Port-Blanc, waar de deelnemers zich verzamelden op de binnenplaats van het boerderijtje. Opvallend was hoe rustig de paarden zich gedroegen, ook al waren ze soms met meer dan honderd. De bedevaartgangers, die allemaal uit de nabijgelegen plaatsjes kwamen (want verderop riep men andere heiligen aan ter bescherming van de paarden), hadden een stuk brood bij zich dat ze lieten zegenen; vervolgens streken ze er even het beeld van Gildas mee aan. Thuis werd dat brood zuinig bewaard, soms wel vier jaar lang! Als een paard ziek werd, kreeg het ervan te eten.

Een dergelijke pardon had je zelfs drie keer per jaar in Carnoët: op 29 janauri, de feestdag van de patroon, op Drievuldigheidszondag (= zondag na Pinksteren) en op de eerste zondag van september. Terwijl binnen de mis werd gelezen, voerde men buiten de paarden rond de kapel tegen de wijzers van de klok in; vervolgens liet men ze drinken aan de bron. Ook sprenkelde men wat water in de oren van het dier. Tenslotte ontvingen alle dieren voor de kapel de zegen.

In vroeger tijden moet er soort kooi in de kapel geweest zijn, waarin de hanen werden gestopt, die aan de heilige cadeau werden gedaan. Dat moet een mooie mis geweest zijn, waarbij de ene haan na de andere het uitkukelde. Vóór de Eerste Wereldoorlog schijnt er ook nog een gebruik geweest te zijn, dat er een haan hoog van de toren naar beneden werd gegooid. Beneden op de grond brak er dan een heilige strijd los om de kop van het beest te bemachtigen. Want dat bracht geluk.

Naast de paarden beschermde Sint Gildas in andere plaatsen van Bretagne ook de runderen, bv. langs de Blavet. In vroeger tijden liet men tijdens de mis de honden gewoon los in de kerk rondlopen. Na afloop trok men naar de heilige bron, waar de honden mochten drinken en stuk brood kregen uit ‘het gat in de steen’, het ‘hondengat’ genoemd.

Nog verder terug, zo rond 1825, hield men in het Bretonse plaatsje Mellionec een grote ‘pardon’, waarbij een vreemd gebruik in ere werd gehouden. De jongelui wedijverden met elkaar in dronken worden, wat meestal uitliep op vechtpartijen, niet zelden met dodelijke afloop. Hier werd een einde aan gemaakt door de dronkemannen te vervangen door vijftig honden. Men liet ze drinken uit de bron van Sint Gildas, terwijl hun brokken brood werden toegeworpen. Dit veroorzaakte wilde vechtpartijen onder de dieren. De uiteindelijke winnaar zat onder het bloed.

Tenslotte gold Sint Gildas hier en daar ook als patroon van de varkens, bv. te Guegon. Ook hier werden er ‘pardons’ gehouden op Eerste en Tweede Pinksterdag. Offergaven werden aangedragen, zoals speenvarkentjes en ham; in de week daarop werd dat alles verkocht. Na afloop van de plechtigheden plukte men een takje af van een duizend jaar oude taxusboom naast de kapel.

Sint Gildas geneest ook hoofd- en tandpijn.
Hij geldt als patroon van de stad Vannes.

Er zou ook nog een Gildas Sr geleefd hebben; hij zou geboren zijn in Bretagne in 421. Na omzwervingen in Ierland, Gallië en Groot-Brittannië zou hij uiteindelijk op hoge leeftijd gestorven zijn in het beroemde klooster te Glastonbury, in het zuidwesten van Engeland: 512. Ook zijn feestdag staat op 29 januari.



woensdag - 29 jan

Sneek 09:15 Eucharistieviering

Bonifatiushuis, kapel, Sneek


donderdag - 30 jan

Hele dag Gedenkdag Sint Mutien-Marie Viaux, kloosterling

Mutien-Marie (geboren Alois Josèph) Viaux, Frère des Écoles Chrétiennes, Malonne, België; † 1917.

Afbeelding H. Mutien-Marie
Zeldzame “Sint Mutien-Marie Wiaux: bescherm ons” verzilverde medaille hanger

Mutien-marie.JPG

Feest 30 januari.

Hij behoorde tot de congregatie van de Broeders van de Christelijke Scholen. Daar was hij als 15-jarige jongen uit een eenvoudig gezin ingetreden. Na zijn noviciaat werd hij naar de in 1841 opgerichte school van Malonne gestuurd, in de provincie Namen, Beligië. Al gauw bleek dat hij voor de klas geen succes was. Zijn oversten lieten hem eenvoudige klusjes opknappen: huishoudelijk werk, en assistentie in de teken- en muzieklessen. Hij speelde contrabas in het schoolorkestje. Hij surveilleerde op de speelplaats en dat deed hij altijd met de rozenkrans in de hand. Hij had een grote devotie voor Maria, wat tot uitdrukking kwam in de kloosternaam die hij na zijn geloften had gekregen: Mutien-Marie.

Vijftig jaar lang behoorde broeder Mutien-Marie tot het vertrouwde meubilair van de school. De leerlingen noemden hem de altijd-biddende broeder. Onopvallend. Maar hij was er altijd, en wat hem werd opgedragen, voerde hij uit met toeleg en trouw. Broeders die hem goed hebben gekend zeiden van hem dat de leefregel van de congregatie zijn houvast was: hij zocht nooit de grenzen op, integendeel, de regel gaf hem zekerheid en hij liet zich daar in alle eenvoud door gezeggen op indrukwekkende wijze.

Verering en Cultuur.

Toen paus Johannes-Paulus II († 2005, 4 april) hem op 10 december 1989 heilig verklaarde, zei hij: “Deze religieus was een man die zich aan zijn woord hield. Je kon van hem op aan en wat je hem vroeg, kwam altijd voor elkaar. Wie hem opzocht, werd hartelijk ontvangen; hij hielp zoveel als in zijn vermogen lag. Eigen voordeel zocht hij nooit; integendeel, hij stelde zich in dienst van de anderen. Hij was klein van stuk en men liet hem de allereenvoudigste dingen doen. Maar in hem herkennen wij een van die kleinen die zó kostbaar zijn in de ogen van de Heer dat hij ze in zijn Koninkrijk op de eerste plaats zet.”



donderdag - 30 jan

Sneek 08:45 Eucharistieviering

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek


vrijdag - 31 jan

Hele dag Gedenkdag H. Johannes (Don) Bosco, stichter

Johannes (ook Don) Bosco, Turijn, Italië; stichter; † 1888.

Afbeelding van Don Bosco
ca 1960. Reliëf. Nederland, Lauradorp, kerk.

http://www.heiligen.net/afb/01/31/01-31-1888-johannes_2.jpg

Feest 31 januari.

Hij werd op 16 augustus 1815 vlakbij Turijn geboren in het Noord-Italiaanse stadje Castelnuovo d’Asti (nu: Castelnuovo Don Bosco). Voor zijn tijd had hij bijzondere opvattingen over zending en apostolaat. Hij maakte gebruik van alle menselijke middelen om het hart van anderen open te maken voor het evangelie. Hij kon goochelen, was acrobaat en atleet: voor een priester destijds bepaald ongewone eigenschappen. Maar hij was ervan overtuigd, dat de kerk van zijn dagen zich teveel richtte tot het verstand van de mensen en te weinig tot het hart.

Vanaf zijn priesterwijding in 1841 werkte hij in de achterbuurten van Turijn. Hij ontpopte zich als een geniaal pedagoog, wist door zijn onvermoeibare hartelijkheid en optimisme jongens aan zich te binden, maakte ze vertrouwd met de waarde van het evangelie en stichtte een plaatselijk bibliotheek, die uit zou groeien tot de Italiaanse jeugdbibliotheek. Hij schreef in die tijd een boek, getiteld ‘De verstandige jongen’. Het haalde tijdens zijn leven alleen al in Italië een oplage van ruim zes miljoen exemplaren. Hij zet daarin o.a. uiteen dat het in de opvoeding beter is fouten te voorkomen en het goede opvallend te belonen dan te straffen. Het maakte hem tot een van de belangrijkste katholieke pedagogen uit de 19de eeuw. In zijn gebed liet hij zich vooral inspireren door Sint Franciscus van Sales († 1622; feest 24 januari).

Om nog meer tot uitdrukking te brengen dat de zorg voor de jeugd een uitdrukking was van Gods zorg voor de mensen, stichtte hij voor mannen de Congregatie der Salesianen (1859) en voor vrouwen de Dochters van Maria (1872). Na een liefdevol leven vol inspanning, waarbij hij veel tegenwerking had moeten overwinnen en had moeten oproeien tegen allerhande vormen van onbegrip in de eigen kerk, stierf hij op 72-jarige leeftijd. Hij kreeg de eretitel mee van ‘koning van de straatjongens en apostel van de verwaarloosde jeugd’. Naar hem zijn de Don-Boscohuizen voor jongeren genoemd.

Verering en cultuur.

Met Sint Jozef-Benedictus Cottolengo († 1842; feest 30 april), zijn biechtvader Sint Jozef Cafasso († 1860; feest 23 juni) en Sint Leonardus Murialdo († 1900; feest 30 mei) vormt hij de zogeheten ‘Turijnse vier-ster’. Hij rust in de kerk van de salesianen in Turijn.

In 1934 werd hij heilig verklaard.

Patronaten
Hij is patroon van Castelnuovo Don Bosco; daarnaast van circusartiesten, dansers, leerjongens, schooljongens, jeugd en jongeren in het algemeen, van jeugdzielzorgers en jongerenpastores en (katholieke) uitgevers.

Afgebeeld
Omdat in zijn tijd de fotografie al was uitgevonden zijn er authentieke portretten en opnamen van hem bewaard gebleven. Vaak wordt hij afgebeeld omringd door kinderen.



vrijdag - 31 jan

Sneek 19:00 Eucharistieviering

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek

feb 2020

datum/tijd evenement

zaterdag - 01 feb

Roodhuis 19:30 - 20:30 Eucharistieviering: Pastoor van der Weide

Sint Martinuskerk – Roodhuis, Roodhuis


zondag - 02 feb

Blauwhuis 09:30 - 10:30 Eucharistieviering met Kinder Woord Dienst

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Voorganger pastoor van der Weide

Met medewerking van het Ceacilliakoor

Tijdens de viering is er Kinder Woord Dienst in de pastorie, verzorgd door de werkgroep Kind en Kerk



zondag - 02 feb

Heeg 09:30 - 10:30 Woord- en Communieviering, Pastor L. Foekema

Sint Josephkerk, Heeg

voor Jelle en Marie Jellesma-Jongstra
Uit Dankbaarheid

 

 



zaterdag - 08 feb

Blauwhuis 19:30 - 20:30 Woord- en Communieviering

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Verzorgd door liturgiegroep Heeg

Met medewerking van het Ceacilliakoor

 



zondag - 16 feb

Blauwhuis 09:30 - 10:30 Woord- en Communieviering

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Voorganger pastor Foekema

Met medewerking van het Ceacilliakoor



zaterdag - 22 feb

Blauwhuis 19:30 - 20:30 Carnavalsviering met Kinder Woord Dienst

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Voorganger pastor Foekema

Met medewerking Carnavalsvereniging de Fyfkes

Tijdens de viering is er een Kinder Woord Dienst in de pastorie, verzorgd door de werkgroep Kind en Kerk



woensdag - 26 feb

Blauwhuis 11:00 - 12:00 Aswoensdag

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Aswoensdagviering met pastor Foekema in samenwerking met de Sint Gregoriusschool



zaterdag - 29 feb

Blauwhuis 19:30 - 20:30 Eucharistieviering

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Voorganger pastoor van der Weide

Met medewerking van het Ceacilliakoor


mrt 2020

datum/tijd evenement

zondag - 08 mrt

Blauwhuis 09:30 - 10:30 Woord- en Communieviering

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Voorganger pastor Foekema

Met medewerking van het Ceacilliakoor



zaterdag - 14 mrt

Blauwhuis 19:30 - 20:30 Eucharistieviering

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Voorganger pastoor van der Weide

Met medewerking van het Ceacilliakoor



zondag - 15 mrt

Sneek 10:00 TV-uitzending - Eucharistieviering

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek

3e zondag van de 40-dagentijd

m.m.v. een gastkoor



zondag - 22 mrt

Blauwhuis 09:30 - 10:30 Woord- en Communieviering

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Voorganger pastor Foekema

Met medewerking van het Ceacilliakoor



zondag - 29 mrt

Blauwhuis 09:30 - 10:30 Eucharistieviering

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Voorganger pastoor van der Weide

Met medewerking van het Ceacilliakoor


apr 2020

datum/tijd evenement

zondag - 05 apr

Blauwhuis 09:30 - 10:30 Gezinsviering Palmpasen

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Voorganger pastor Foekema

Met medewerking van het Gelegenheidskoor

Deurcollecte: Vastenactie



donderdag - 09 apr

Sneek 09:30 - 10:30 Gezamenlijke Witte Donderdagviering in Sneek

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek

Voorgangers pastoor van der Weide en pastor Foekema

 



vrijdag - 10 apr

Blauwhuis 15:00 - 16:00 Goede Vrijdag viering

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Voorganger pastor Foekema

Met medewerking van het Ceacilliakoor

 



zaterdag - 11 apr

Blauwhuis 19:30 - 20:30 Paaswake

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Voorganger pastor Foekema

Met medewerking van het Ceacilliakoor

Deurcollecte: Vastenactie



maandag - 13 apr

Blauwhuis 09:30 - 10:30 Gezinsviering 2e paasdag

Sint Vituskerk, Blauwhuis

Voorganger pastoor van der Weide

Met medewerking van het Gelegenheidskoor

 



zaterdag - 25 apr - zondag - 03 mei

Hele dag BISDOMREIS 2020 naar ASSISI

Van zaterdag 25 april t/m zondag 3 mei 2020 gaat ons Bisdom een busreis naar Assisi maken.
In verband hiermee is een voorlichting geweest Sneek in het Martinushuis voor alle 4 locaties.
Er is bijgepraat over deze busreis die gaat via Limburg a/d Lahn, via Zwitserland, Milaan naar Assisi.
De terugreis gaan we via Ravenna, Ulm, Stuttgart, Keulen naar huis.
De komende maanden zal in het parochieblad en op deze website steeds artikelen verschijnen over het leven van Franciscus, klik hier.
Dit leven is afgebeeld in de San Francescobasiliek waar we ook een viering hebben.


U wordt van harte uitgenodigd.


mei 2020

datum/tijd evenement

zondag - 24 mei

Hele dag Passiespelen in Tegelen

Busreis naar de Passiespelen in Tegelen.
Zie verder het KBO-Nieuwsbulletin


jun 2020

datum/tijd evenement

zondag - 21 jun

Sneek 10:00 TV-uitzending - Eucharistieviering

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek

12e zondag door het jaar

m.m.v. de Vrouwen- en de Mannenschola o.l.v. F.Haaze


aug 2020

datum/tijd evenement

zondag - 02 aug

Sneek 10:00 TV-uitzending - Eucharistieviering

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek

Zondag in de Sneekweek

m.m.v. de koren Intermezzo en Sint Caecilia o.l.v. F. Haaze


nov 2020

datum/tijd evenement

zondag - 01 nov

Sneek 11:00 TV-uitzending - Eucharistieviering

Sint Martinuskerk aan de Singel, Sneek

Eurovisie uitzending – Allerheiligen viering

m.m.v. de koren Intermezzo en Sint Caecilia o.l.v. F. Haaze

 


Powered by Events Manager